πλημμελής
πλημμελής, out of tune
Could not find πλημμελὲς in Logeion dictionaries.
πλημμελὲς masculine vocative singular, feminine vocative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of πλημμελής
πλημμελ-ής, ές, (πλήν, μέλος) prop.
- out of tune, opp. ἐμμελής, but in usage, metaph., faulty, erring, ὁ ἀκράτως . . π. καὶ κακός Pl. Lg. 731d.
- 2 wrongful, outrageous, ἤν τι π. σε δρᾷ E. Hel. 1085; μὴ τί π. πάθῃς; Id. Med. 306; ἐάν τι πάθωμεν π. Pl. R. 451b; λίαν πλημμελὲς ἂν εἴη Arist. EN 1099b24, cf. Democr. 181, Pl. Cri. 43b, Sph. 243a: Sup., ἀμαθίαι -έσταται Id. Lg. 689b. Adv. -λῶς ib. 793c; κινούμενον π. καὶ ἀτάκτως wrongly, Id. Ti. 30a.
πλημ·μελής, ής, ές, propr. qui est ou fait une fausse note, p. opp. à ἐμμελής, d’où contraire à la règle, défectueux, mauvais, Eur. Med. 306, etc. ; Plat. Rsp. 451b, etc. ; πλ. βίος, Plut. M. 8a, vie désordonnée ; en parl. de pers. Plat. Leg. 731d ||
Sup. πλημμελέστατος, Plat. Leg. 689b.
Étym. πλήν, μέλος.
1. van pers. vals, slecht:
2. van zaken verkeerd, fout:
πλημμελής, ές, eigtl. gegen die Tonweise, bes. beim Singen fehlend, falsch singend, im Ggstz von ἐμμελής. – Uebh. fehlend, sich vergehend ; ἤν τι πλημμελές σε δρᾷ, Eur. Hel. 1085, vgl. Med. 306 ; χαλεπὸν καὶ πλημμελὲς ἐπιτιμᾷν, Plat. Soph. 243a ; καὶ κακόν, Legg. V.731e, u. öfter ; κινούμενον πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως, Tim. 30a, u. öfter ; παρὰ τοὺς νόμους, Din. 1.61 ; Dem. u. Folgde.
πλημμελής
πλημ-μελής, ές
πλήν, μέλος
- Iproperly, out of tune, opp. to ἐμμελής.
- IImetaph. in discord, faulty, erring, Plat.
- 2of things, dissonant, discordant, unpleasant, πλημμελές τι δρᾶν, παθεῖν Eur., etc.