πλημμελής
πλημμελής, out of tune
πλημμελ-ής, ές, (πλήν, μέλος) prop.
- out of tune, opp. ἐμμελής, but in usage, metaph., faulty, erring, ὁ ἀκράτως . . π. καὶ κακός Pl. Lg. 731d.
- 2 wrongful, outrageous, ἤν τι π. σε δρᾷ E. Hel. 1085; μὴ τί π. πάθῃς; Id. Med. 306; ἐάν τι πάθωμεν π. Pl. R. 451b; λίαν πλημμελὲς ἂν εἴη Arist. EN 1099b24, cf. Democr. 181, Pl. Cri. 43b, Sph. 243a: Sup., ἀμαθίαι -έσταται Id. Lg. 689b. Adv. -λῶς ib. 793c; κινούμενον π. καὶ ἀτάκτως wrongly, Id. Ti. 30a.
πλημ·μελής, ής, ές, propr. qui est ou fait une fausse note, p. opp. à ἐμμελής, d’où contraire à la règle, défectueux, mauvais, Eur. Med. 306, etc. ; Plat. Rsp. 451b, etc. ; πλ. βίος, Plut. M. 8a, vie désordonnée ; en parl. de pers. Plat. Leg. 731d ||
Sup. πλημμελέστατος, Plat. Leg. 689b.
Étym. πλήν, μέλος.
1. van pers. vals, slecht:
2. van zaken verkeerd, fout:
πλημμελής, ές, eigtl. gegen die Tonweise, bes. beim Singen fehlend, falsch singend, im Ggstz von ἐμμελής. – Uebh. fehlend, sich vergehend ; ἤν τι πλημμελές σε δρᾷ, Eur. Hel. 1085, vgl. Med. 306 ; χαλεπὸν καὶ πλημμελὲς ἐπιτιμᾷν, Plat. Soph. 243a ; καὶ κακόν, Legg. V.731e, u. öfter ; κινούμενον πλημμελῶς καὶ ἀτάκτως, Tim. 30a, u. öfter ; παρὰ τοὺς νόμους, Din. 1.61 ; Dem. u. Folgde.
πλημμελής
πλημ-μελής, ές
πλήν, μέλος
- Iproperly, out of tune, opp. to ἐμμελής.
- IImetaph. in discord, faulty, erring, Plat.
- 2of things, dissonant, discordant, unpleasant, πλημμελές τι δρᾶν, παθεῖν Eur., etc.