προαιρετός
προαιρετός, deliberately chosen, purposed
Could not find προαιρετὸν in Logeion dictionaries.
προαιρετὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of προαιρετός
προαιρ-ετός, ή, όν,
- deliberately chosen, purposed, Arist. EN 1113a10, Metaph. 1025b24. Adv. -τῶς Placit. 1.29.3, Gal. 19.452.
- II appointed as representative, in pl., ὑπὸ τᾶς πόλιος SIG 241.133 (Delph., iv B.C.).
προαιρετός, ή, όν :
1 préféré, Arstt. Nic. 3, 3, 17, etc. ||
2 que l’on choisit librement, que l’on décide spontanément, Arstt. Metaph. 5, 1, 5, etc.
Étym. vb. de προαιρέω.
προαιρετός, vorgenommen, vorsätzlich, freiwillig, Arist. eth. 3.3 u. Sp.
προαιρετός, ή, όν
from προαιρέομαι
- deliberately chosen, purposed, Arist.