προάγων
προ·άγων, ωνος (ὁ) [ᾰ]
1 prélude d’un combat, Ar. fr. 74 Dind., etc. ||
2 p. ext. prélude, en gén. Plat. Leg. 796d ; Dém. 611, 8.
Étym. π. ἀγών.
προάγων, ωνος, ὁ, so nach Arcad. p. 10.20, nicht προαγών zu betonen, Vorkampf, Vorübung, Vorbereitung, Plat. Legg. VII.796d ; προάγωνας ἀεὶ κατασκευάζων ἑαυτῷ τῆσδε τῆς γραφῆς, Dem. 22.59, zu diesem Prozeß ; Plut. Brut. 39.