προσβιάζομαι
προσβιάζομαι, to compel, constrain
Could not find προσβιασθὲν in Logeion dictionaries.
προσβιασθὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of προσβιάζομαι
προσβῐ-άζομαι,
- compel, constrain, τινα Ar. Pl. 16, Pl. Ep. 331b; π. ταῦτα push too far, Id. Cra. 410a: abs., use force, Arist. GA 726b8; τῇ συνουσίᾳ Sor. 1.24 (Pass.).
- II π. τόποις προσάντεσι force or storm heights, D.S. 20.39: aor. Pass. προσβιασθῆναι, to be forced or hard pressed, Th. 1.106.
- III assist parturition by straining, Sor. 1.70.
- IV contend in addition, A.D. Synt. 258.6.
προσ·βιάζομαι :
1 faire violence à, violenter, acc. Ar. Pl. 16 ; Plat. Ep. 321b, etc. ; au pass. (part. ao. προσβιασθείς) être contraint par la violence, Thc. 1, 106 ||
2 s’emparer de force de, dat. DS. 30, 39.
προσβιάζομαι, 1) dazu nötigen oder zwingen, τινά, Ar. Plut. 16 ; μὴ ἐθέλοντά γε προσβιαζοίμην, Plat. Ep. VII.321b, vgl. Crat. 410a ; auch pass., προσβιασθέν, Thuc. 1.106.
2) τόπῳ, Gewalt brauchen gegen einen Ort, ihn bestürmen, DS. 20.39.
2) τόπῳ, Gewalt brauchen gegen einen Ort, ihn bestürmen, DS. 20.39.
προσβιάζομαι
fut. άσομαι
- IDep. to compel, constrain, τινα Ar.
- IIaor1 προσβιασθῆναι, in pass. sense, to be forced or hard pressed, Thuc.