πρόσβασις

πρόσβᾰσις, εως, ἡ, (προσβαίνω)

• means of approach, access, esp. uphill, ὄρεσι, ἔνθα π. οὐδεμίαν εἶναι Hdt. 3.111, cf. E. El. 489, Th. 6.96 (pl.), 7.45; προσβάσεις τεκμαίρεται πύργων looks for means of scaling them, E. Ph. 180; τὰς ἐκ θαλάττης π. Plb. 4.56.8.
• • • 2 accession, τοῦ εὖ ζῆν Gal. 19.178.
    • 3 rise, ἡ τῶν Νειλῴων ὑδάτων π. PMasp. 2 ii 22 (vi A.D.).

πρόσβασις, ἡ, der Zugang, bes. das Emporsteigen, πρ. πρὸς ἀποκρήμνοισι οὔρεσι, Her. 3.111 ; ὀρθία οἴκων, Eur. El. 489 ; ἑπτὰ προσβάσεις πύργων, Phoen. 187 ; Thuc. 6.96 ; Pol. 1.55.10 u. öfter ; ἐξήτασε τὰς προσβάσεις καὶ θέσεις τῶν κλιμάκων, 7.15.10.

πρόσβασις πρόσβᾰσις, εως, προσβαίνω

• a means of approach, access, Hdt., Thuc.; προσβάσεις πύργων means of approaching the towers, Eur.