προσβατός
προσβατός, accessible
προσβᾰτός, ή, όν,
- accessible, ἱππεῦσι X. An. 4.3.12: abs., ib. 4.8.9; χωρίον ἔνθα οὐ προσβατὸν θανάτῳ where was no point accessible by death, Id. Ap. 23.
προσβατός, ή, όν [ᾰ] accessible à, dat. Xén. An. 4, 3, 12, etc.
Étym. vb. de προσβαίνω.
προσβατός, zugänglich, erreichbar, τινί, Xen. An. 4.3.12, 8.9 u. Sp.
προσβατός
προσ-βᾰτός, ή, όν
προσβαίνω
- accessible, τινι Xen.; χωρίον ἔνθα οὐ προσβατὸν θανάτῳ where was no point accessible by death, Xen.