προσαυράω Save Pape προσαυράω, aor. προσηύρων, hinzubewegen und anrühren ; πρὶν πυρὶ θερμῷ πόδα τις προσαύρῃ, Soph. Ant. 615, Conj. Seidlers für προσάρῃ ; Hesych. erklärt προσαυρών durch προστυχών Vgl. Buttmann Lexil. I p. 82 u. ἀπαυράω.