προσιζάνω
προσιζάνω, to sit by
Could not find προσιζανόντων in Logeion dictionaries.
προσιζανόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of προσιζάνω
προσιζ-άνω,
- sit by or near: hence, rest, settle on, ἡ μέλιττα πρὸς οὐδὲν π. σαπρόν Arist. HA 535a2; ἡγοῦντο προσιζάνειν τῷ ὕδατι τὰς ψυχὰς θεοπνόῳ ὄντι Numen. ap. Porph. Antr. 10; adhere to, v.l. for -ίζω in Dsc. 5.95: abs., ib. 74; ἀπὸ τῶν προσιζανόντων from all that adheres, dirt, etc., Paus. 5.14.5; of a robe, sit close, Luc. Hist.Conscr. 10.
- 2 metaph., κείνῃ μῶμος οὐ προσιζάνει Semon. 7.84; πρὸς ἄλλοτʼ ἄλλον πημονὴ π. A. Pr. 278; cleave to, cling to, μοι ἀρὰ π. Id. Th. 696.
προσ·ιζάνω :
1 être assis près de, d’où se tenir auprès de, se poser près de, avec πρός et l’acc. en parl. de l’abeille, Arstt. H.A. 4, 8, 29 ||
2 p. suite, s’attacher à, fig. en parl. de la douleur, d’un reproche, etc. Luc. H. conscr. 10 ; fig. dat. Eschl. Sept. 696 ; Sim. am. Iamb. fr. 7 (8), 84 Bgk ; avec πρός et l’acc. Eschl. Pr. 276.
προσιζάνω, (ἱζάνω), dabei sitzen, dran hangen, haften ; πρὸς ἄλλοτʼ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει, Aesch. Prom. 276 ; Ἀρὰ … ὄμμασι, Spt. 677 ; κείνῃ μῶμος οὐ προσιζάνει, an ihr haftet kein Tadel, Simonds. Amorg. 84 ; u. in sp. Prosa, Luc. hist. scrib. 10.
προσιζάνω
- to sit by or near, c. acc., πρὸς ἄλλοτʼ ἄλλον πημονὴ πρ. Aesch.:—metaph., c. dat., to cleave to, cling to, ἀρά μοι πρ. Aesch.