προσκαρτερέω
προσκαρτερέω, to persist obstinately in
Could not find προσκαρτερούντων in Logeion dictionaries.
προσκαρτερούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of προσκαρτερέω
προσκαρτερ-έω, Dor. ποτι- IG 42(1).63.4 (Epid., ii B.C.):—
- persist obstinately in, τῇ πολιορκίᾳ Plb. 1.55.4, D.S. 14.87; τῇ προφορᾷ Phld. Rh. 1.158 S.; τῇ προσευχῇ Act.Ap. 1.14: abs., X. HG 7.5.14, Ph. Bel. 101.9, LXX Nu. 13.21(20), J. BJ 6.1.3, Ach.Tat. 1.10; καίπερ ἀχθόμενοι τῇ καθέδρᾳ π. J. AJ 5.2.6.
- 2 adhere firmly to a man, be faithful to him, τινι Plb. 23.5.3, Act.Ap. 8.13, 10.7; of servants, remain in oneʼs service, D. 59.120; of a κοσμητής, IG 2(2).1028.84.
- b remain in attendance at a law-court, τῷ βήματι, τῷ κριτηρίῳ, PHamb. 4.7 (i A.D.), POxy. 261.12 (i A.D.).
- c devote oneself to an office or occupation, τῇ στρατηγίᾳ ib. 82.4 (iii A.D.); τῇ ἑαυτῶν γεωργίᾳ PAmh. 2.65.3 (ii A.D.).
- 3 Pass., ὁ προσκαρτερούμενος χρόνος time diligently employed, D.S. 2.29.
- 4 wait for a person, Φιλέᾳ POxy. 1764.4 (iii A.D.): abs., ἕως ἂν Ἐτέαρχος παραγένηται PSI 5.598.7 (iii B.C.).
προσ·καρτερέω-ῶ, s’attacher fortement, d’où :
1 persévérer dans, dat. Pol. 1, 55, 4 ; DS. 14, 87 ; NT. Ap. 1, 14 ; abs. Xén. Hell. 7, 5, 14 ; au pass. προσκαρτερούμενος χρόνος, DS. 2, 29, temps qu’on emploie assidûment à qqe ch. ||
2 rester fermement ou fidèlement attaché à, dat. Dém. 1386, 6 ; Pol. 24, 5, 3 ; NT. Ap. 8, 13.
1. doorzetten (met), volharden (in):
2. blijven bij:
προσκαρτερέω, wobei beharren, ausdauern, emsig wobei sein, bleiben, τινί, z.B. τῇ πολιορκίᾳ, Pol. 1.55.4 ; auch von Personen, Jemandem anhangen, bei ihm aushalten, 24.5.3, wie Dem. θεραπαίνας τὰς Νεαίρᾳ τότε προσκαρτερούσας, 59.120 ; τὸ πλῆθος τοῦ προσκαρτερουμένου χρόνου die Länge der darauf mit anhaltendem Fleiße verwandten Zeit, DS. 2.29.
Strong 4342
to attend constantly, continue stedfastly, adhere to, wait on: c. dat. pers., Mk 3:9, Ac 8:13 10:7; c. dat. rei, Ac 1:14 2:42 6:4, Ro 12:12, Col 4:2; seq. ἐν, Ac 2:46; εἰς, Ro 13:6.†
προσκαρτερέω
fut. ήσω
- 1to persist obstinately in, Xen., etc.
- 2to adhere firmly to a man, be faithful to him, τινί Dem.