προσκαρτερέω

προσκαρτερ-έω, Dor. ποτι- IG 42(1).63.4 (Epid., ii B.C.):—

• persist obstinately in, τῇ πολιορκίᾳ Plb. 1.55.4, D.S. 14.87; τῇ προφορᾷ Phld. Rh. 1.158 S.; τῇ προσευχῇ Act.Ap. 1.14: abs., X. HG 7.5.14, Ph. Bel. 101.9, LXX Nu. 13.21(20), J. BJ 6.1.3, Ach.Tat. 1.10; καίπερ ἀχθόμενοι τῇ καθέδρᾳ π. J. AJ 5.2.6.
• • • 2 adhere firmly to a man, be faithful to him, τινι Plb. 23.5.3, Act.Ap. 8.13, 10.7; of servants, remain in oneʼs service, D. 59.120; of a κοσμητής, IG 2(2).1028.84.
    • • b remain in attendance at a law-court, τῷ βήματι, τῷ κριτηρίῳ, PHamb. 4.7 (i A.D.), POxy. 261.12 (i A.D.).
      • c devote oneself to an office or occupation, τῇ στρατηγίᾳ ib. 82.4 (iii A.D.); τῇ ἑαυτῶν γεωργίᾳ PAmh. 2.65.3 (ii A.D.).
    • 3 Pass., ὁ προσκαρτερούμενος χρόνος time diligently employed, D.S. 2.29.
    • 4 wait for a person, Φιλέᾳ POxy. 1764.4 (iii A.D.): abs., ἕως ἂν Ἐτέαρχος παραγένηται PSI 5.598.7 (iii B.C.).

προσκαρτερέω, wobei beharren, ausdauern, emsig wobei sein, bleiben, τινί, z.B. τῇ πολιορκίᾳ, Pol. 1.55.4 ; auch von Personen, Jemandem anhangen, bei ihm aushalten, 24.5.3, wie Dem. θεραπαίνας τὰς Νεαίρᾳ τότε προσκαρτερούσας, 59.120 ; τὸ πλῆθος τοῦ προσκαρτερουμένου χρόνου die Länge der darauf mit anhaltendem Fleiße verwandten Zeit, DS. 2.29.

προσκαρτερέω fut. ήσω

• • • 1to persist obstinately in, Xen., etc.
    • 2to adhere firmly to a man, be faithful to him, τινί Dem.