προσπαλαίω
προσπαλαίω, to wrestle
Could not find προσπαλαίσας in Logeion dictionaries.
προσπαλαίσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of προσπαλαίω
προσπᾰλαίω,
- wrestle or struggle with, τινι Pi. I. 4.53, Pl. Tht. 162b, Alc. 1.107e, al.; Ἄτλας οὐρανῷ π. Pi. P. 4.290; κὴρ π. ψυχῇ Ph. 1.654: metaph., ἐν τοῖς λόγοις π. Pl. Tht. 169b; π. σφαίρᾳ take wrestling exercise with a ball, Plu. An seni 2.793b; πολλοῖς χρέεσιν π. wrestle with debts, PSI 1.76.6 (vi A.D.).
προσ·παλαίω [πᾰ]
1 lutter contre, dat. Pd. I. 4, 90, Plat. Theæt. 162b, etc. ||
2 s’exercer ou jouer à, dat. Plut. M. 793b ; ἐν τοῖς λόγοις, Plat. Theæt. 169d, s’exercer à la parole.
προσπαλαίω, (παλαίω), mit Einem, gegen Einen ringen, Pind. I. 3.71 ; auch Ἄτλας οὐρανῷ προσπαλαίει, P. 4.290, er strebt gegen den Himmel an ; νεωτέρῳ, Plat. Theaet. 162b ; ἐν τοῖς λόγοις, 169d, u. sonst ; σφαίρᾳ, sich im Ballspiel üben, Plut. an seni ger. resp. 18.
προσπᾰλαίω
- 1wrestle against c. dat. καὶ μὰν κεῖνος Ἄτλας οὐρανῷ προσπαλαίει P. 4.290 Ἀνταίου δόμους Θηβᾶν ἄπο Καδμειᾶν μορφὰν βραχύς, ψυχὰν δʼ ἄκαμπτος προσπαλαίσων ἦλθʼ ἀνὴρ (sc. Ἡρακλέης) I. 4.53
προσπαλαίω
fut. σω
- to wrestle or struggle with, τινί Pind., Plat.