προσόχθισμα
προσόχθισμα, object of wrath, offence
προσόχθ-ισμα, ατος, τό,
- object of wrath, offence, LXX 4 Ki. 23.13; προσοχθίσματι προσοχθιεῖς ib. De. 7.26.
προσόχθισμα, ατος (τὸ) sujet d’offense, Spt. 4 Reg. 23, 13.
Étym. προσοχθίζω.
προσόχθισμα, τό, Unwille worüber, Abscheu, Sp.