προσοχθίζω
προσοχθίζω, to be wroth with
προσοχθ-ίζω, fut. -ιῶ (cf. sq. [προσόχθισμα]),
- to be wroth with, τινι LXX Ps. 94(95).10; οὐ μὴ προσοχθίσῃ ὑμῖν (v.l. ὑμᾶς) ἡ γῆ ib. Le. 20.22; προσώχθικα τῇ ζωῇ μου I am weary of . ., ib. Ge. 27.46.
- 2 Pass., to be treated with contumely, ib. 2 Ki. 1.21.
προσ·οχθίζω (f. ιῶ)
1 s’irriter contre, en vouloir à, dat. Spt. Ps. 94, 10, etc. ; Sib. 3, 272 ; avec ἐν et le dat. Spt. Ezech. 36, 31 ||
2 traiter outrageusement, au pass. Spt. 2 Reg. 1, 21.
Étym. π. ὀχθέω.
προσοχθίζω, über Einen, über Etwas unwillig, unzufrieden sein, zürnen, τινί, LXX.