πρόσφθεγμα
πρόσφθεγμα, an address, salutation
Could not find προσφθέγματʼ in Logeion dictionaries.
προσφθέγματʼ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, neuter dative singular, neuter nominative dual, neuter vocative dual, neuter accusative dual of πρόσφθεγμα
πρόσ-φθεγμα, ατος, τό,
- address, salutation, mostly in pl., A. Ag. 903, Ch. 876, E. Ion 401, etc.: sg., S. Aj. 500, Ph. 235; epithet, Σαπφοῦς τὸ ἡδὺ π. Philostr. Im. 2.1.
πρόσφθεγμα, ατος (τὸ)
1 parole adressée à qqn, au plur. Eschl. Ch. 876 ; Eur. Ion 401 ; au sg. Soph. Aj. 500, Ph. 235 ; Eur. Her. 573 ||
2 appellation, nom, Eschl. Ag. 903 au plur.
Étym. προσφθέγγομαι.
πρόσφθεγμα, τό, die Anrede, der Gruß ; Soph. Phil. 235 ; καί τις πικρὸν πρόσφθεγμα δεσποτῶν ἐρεῖ, Aj. 495 ; φίλων πρόσφθεγμα μεθεὶς μητρός, Eur. Troad. 777 ; φίλα διδοὺς προσφθέγματα, 1184, u. öfter ; τοιοῖσδέ τοί νιν ἀξιῶ προσφθέγμασιν, Aesch. Ag. 877 ; Ausruf, Ch. 863.
πρόσφθεγμα, ατος, τό,
from προσφθέγγομαι
- an address, salutation, Trag.