προσχέω
προσχέω, to pour to
Could not find προσχεόμενον in Logeion dictionaries.
προσχεόμενον present middle-passive participle masculine accusative singular, present middle-passive participle neuter accusative singular, present middle-passive participle neuter nominative singular, present middle-passive participle neuter vocative singular of προσχέω
προσχέω, fut. -χεῶ LXX Le. 1.5:—
- pour to or on, LXX l.c., al., Luc. Sacr. 9 (s. v.l.):—Med., pour water on oneself, Hp. Steril. 230, Diocl. Fr. 139; have poured on one, τὸ θερμόν Arist. Somn.Vig. 457b14, cf. Pr. 875a9:—Pass., Ph. 2.242; προσεχύθη πρὸ τῶν οὔρων αἷμα Aret. SD 2.3.
- II metaph. in Pass., ὑπὸ τοῦ Χρυσίππου προσχυθεὶς ἀδολεσχίας deluged, Gal. 5.318.
προσχέω (f. προσχεῶ, ao. προσέχεα, etc.) répandre sur, dat. Luc. Sacr. 9 ; Arét. Caus. m. diut. 2, 3 ||
Moy.
1 intr. répandre de l’eau sur soi, s’arroser, Hpc. 683, 7 ||
2 tr. répandre sur (qqn) Arstt. Somn. 3, 21, etc. ||
➳ Fut. 2 sg. προσχεεῖς, Spt. Ex. 29, 16 ; 3 pl. προσχεοῦσι, Spt. Lev. 1, 5.
προσχέω, (χέω), dazu-, daran-, dabeigießen, Arist. u. Sp., pass. Luc. sacrific. 9.
Med. sich womit begießen, προσχεομένη καὶ καθαρὴν ἑαυτὴν ποιήσασα, Hippocr.
Med. sich womit begießen, προσχεομένη καὶ καθαρὴν ἑαυτὴν ποιήσασα, Hippocr.
προσχέω
fut. -χεῶ
- to pour to or on, Luc.