προσχρῄζω
προσχρῄζω, to require
Could not find προσχρηίζετε in Logeion dictionaries.
προσχρηίζετε present active imperative 2nd plural, present active indicative 2nd plural, imperfect active indicative 2nd plural of προσχρῄζω
προσχρῄζω, Ion. προσ-χρηΐζω,
- require or desire besides, c. gen., τυραννίδος οὐδεμιῆς π. Hdt. 5.11, cf. 18; οὐδὲ σοῦ προσχρῄζομεν S. Ph. 1055: c. gen. pers. et inf., προσχρηΐζω ὑμέων πείθεσθαι Μαρδονίῳ I request you to listen to him, Hdt. 8.140.βʹ: c. inf. only, τί προσχρῄζων μαθεῖν; S. OT 1155, cf. OC 1168: in poetry with inf. understood, πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε (sc. πυθέσθαι) πεύσεσθε A. Pr. 641, cf. 787, S. OC 520, 1160, 1202.
προσ·χρῄζω :
1 avoir en outre besoin de, gén. Soph. Ph. 1055 ||
2 p. suite, demander en outre : τινός, Hdt. 5, 11 et 18, qqe ch. ; avec un inf. Soph. O.R. 1155, O.C. 1168, demander à, chercher à, etc. ; avec un acc. dépendant d’un inf. s. e. Eschl. Pr. 641, 787 ; Soph. O.C. 520, 1160, 1202 ; avec un gén. de pers. et un inf. : τινὸς πείθεσθαί τινι, Hdt. 8, 140, demander à qqn d’obéir à un autre ou de suivre les conseils d’un autre ||
➳ Ion. προσχρηΐζω, Hdt. ll. cc.
προσχρῄζω, ion. προσχρηΐζω, noch dazu oder obendrein bedürfen, begehren, verlangen ; πᾶν, ὅπερ προσχρῄζετε, πεύσεσθε, Aesch. Prom. 644, vgl. 789 ; τί προσχρῄζων μαθεῖν ; Soph. O.R. 1155, vgl. O.C. 1162, 1170 ; τινός, Phil. 1044 ; mit dem gen. der Sache, Her. 5.11, 18 ; auch mit dem gen. der Person, προσχρηΐζω ὑμέων πείθεσθαι μαρδονίῳ, ich bitte euch noch dazu, dem M. zu gehorchen, 8.140.2 ; Sp.
προσχρῄζω
fut. ῄσω
Ionic -χρηίζω
fut. -ηίσω
- to require or desire besides, c. gen., Hdt., Soph.: c. gen. pers. et inf., προσχρηίζω ὑμέων πείθεσθαι I request you to obey, Hdt.; c. inf. only, τί προσχρῄζων μαθεῖν; Soph.; πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε (sc. πυθέσθαι) Aesch.