προσχρῄζω
προσχρῄζω, to require
Could not find προσχρῄζων in Logeion dictionaries.
προσχρῄζων present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of προσχρῄζω
προσχρῄζω, Ion. προσ-χρηΐζω,
- require or desire besides, c. gen., τυραννίδος οὐδεμιῆς π. Hdt. 5.11, cf. 18; οὐδὲ σοῦ προσχρῄζομεν S. Ph. 1055: c. gen. pers. et inf., προσχρηΐζω ὑμέων πείθεσθαι Μαρδονίῳ I request you to listen to him, Hdt. 8.140.βʹ: c. inf. only, τί προσχρῄζων μαθεῖν; S. OT 1155, cf. OC 1168: in poetry with inf. understood, πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε (sc. πυθέσθαι) πεύσεσθε A. Pr. 641, cf. 787, S. OC 520, 1160, 1202.
προσ·χρῄζω :
1 avoir en outre besoin de, gén. Soph. Ph. 1055 ||
2 p. suite, demander en outre : τινός, Hdt. 5, 11 et 18, qqe ch. ; avec un inf. Soph. O.R. 1155, O.C. 1168, demander à, chercher à, etc. ; avec un acc. dépendant d’un inf. s. e. Eschl. Pr. 641, 787 ; Soph. O.C. 520, 1160, 1202 ; avec un gén. de pers. et un inf. : τινὸς πείθεσθαί τινι, Hdt. 8, 140, demander à qqn d’obéir à un autre ou de suivre les conseils d’un autre ||
➳ Ion. προσχρηΐζω, Hdt. ll. cc.
προσχρῄζω, ion. προσχρηΐζω, noch dazu oder obendrein bedürfen, begehren, verlangen ; πᾶν, ὅπερ προσχρῄζετε, πεύσεσθε, Aesch. Prom. 644, vgl. 789 ; τί προσχρῄζων μαθεῖν ; Soph. O.R. 1155, vgl. O.C. 1162, 1170 ; τινός, Phil. 1044 ; mit dem gen. der Sache, Her. 5.11, 18 ; auch mit dem gen. der Person, προσχρηΐζω ὑμέων πείθεσθαι μαρδονίῳ, ich bitte euch noch dazu, dem M. zu gehorchen, 8.140.2 ; Sp.
προσχρῄζω
fut. ῄσω
Ionic -χρηίζω
fut. -ηίσω
- to require or desire besides, c. gen., Hdt., Soph.: c. gen. pers. et inf., προσχρηίζω ὑμέων πείθεσθαι I request you to obey, Hdt.; c. inf. only, τί προσχρῄζων μαθεῖν; Soph.; πᾶν ὅπερ προσχρῄζετε (sc. πυθέσθαι) Aesch.