προτρεπτικός
προτρεπτικός, persuasive
Could not find προτρεπτικόν in Logeion dictionaries.
προτρεπτικόν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of προτρεπτικός
προ-τρεπτικός, ή, όν,
- hortatory, λόγοι Isoc. 1.3, cf. Phld. Po. 5 Fr. 1, IG 2(2).2291a.4, etc.; ἡ π. σοφία skill in oratory, Pl. Euthd. 278c, cf. Chrysipp.Stoic. 3.189; π. (sc. λόγος), ὁ, title of works by Aristotle, Epicurus, Cleanthes, etc.: Comp., οὐδὲν -κώτερον Arr. Epict. 3.23.36: Sup., κήρυγμα -κώτατον πρὸς ἀρετήν Aeschin. 3.154. Adv. -κῶς encouragingly, Luc. Somn. 3.
- 2 generally, exciting, stimulating, ἐς οὔρησιν Hp. Acut. 59; γάλακτος Gp. 12.13.2.
προτρεπτικός, ή, όν :
1 qui peut tourner ou pousser en avant, Geop. 12, 13, 2 ||
2 fig. qui peut pousser en avant ou stimuler, persuasif, Plat. Euthyd. 278c ; Isocr. 1c, etc. ; avec πρός et l’acc. Eschn. 75, 30 ||
Sup. -ώτατος, Eschn. l. c.
Étym. προτρέπω.
προτρεπτικός, ή, όν, erweckend, ermahnend, aufregend ; λόγος, Plat. Euthyd. 282d ; Isocr. 1.3 ; πρὸς ἀρετὴν προτρεπτικώτατος, Aesch. 3.154 ; – adv., οὐ προτρεπτικῶς κατήρξατό μου, Luc. somn. 3.
προτρεπτικός, ή, όν
- persuasive, ἡ πρ. σοφία skill in oratory, Plat.; κήρυγμα προτρεπτικώτατον πρὸς ἀρετήν Aeschin. adv. -κῶς, persuasively, Luc. from προτρέπω