πρωταγωνιστής
πρωταγωνιστής, one who plays the first part, the chief actor
Found πρωταγωνιστὴς with different accentuation.
πρωταγωνιστὴς masculine nominative singular of πρωταγωνιστής
πρωτᾰγωνιστ-ής, οῦ, ὁ, on the stage,
- one who plays the first part, chief actor, Plu. Praec. 2.816f; π. τοῦ δράματος Luc. Cal. 7: metaph., [ὁ Αἰσχύλος] τὸν λόγον π. παρεσκεύασεν Arist. Po. 1449a18: generally, leader, π. τῆς ὑπηρεσίας Clearch. 25; τοῖς μαθηματικοῖς, of king Antiochus, Ps.-Diocl. ap. Paul.Aeg. 1.100: expl. of πρόμαχος, EM 612.51.
πρωτ·αγωνιστής, οῦ (ὁ) [ᾰ] qui combat au premier rang, d’où :
1 acteur chargé du rôle principal, Plut. M. 816f ; Luc. Cal. 7 ; fig. en parl. d’Eschyle, Arstt. Poet. 4, 16 ||
2 fig. qui tient le premier rang, personnage principal, Cléarq. (Ath. 257b), etc.
Étym. πρ. ἀγωνίζομαι.
πρωταγωνιστής, ὁ, der erste Kämpfer, bes. auf dem Theater, der Schauspieler, der die erste Rolle spielt ; Arist. poet. 4 ; Luc. Alex. 12 ; τοῦ δράματος, Calumn. 7, übertr. vom Gericht u. der Volksversammlung, der erste Redner, auch der Sieger in den Wettkämpfen, übh. die Hauptperson ; πρωτ. τῆς ὑπηρεσίας, Ath. VI.257b, der erste unter den Dienern.
πρωταγωνιστής
πρωτ-ᾰγωνιστής, οῦ, ὁ,
- one who plays the first part, the chief actor, Lat. primarum partium actor, Arist.