πρωράτης
πρωράτης, ὁ, der Untersteuermann, der seinen Platz auf dem Vorderteile des Schiffes hatte, im Ggstz von πρυμνητής, Xen. Ath. 1.2 ; auch στρατοῦ, Soph. frg. 470 bei Suid., wo πρωρατής geschrieben ist. Nach Plut. Agesil. 15 τὰ ἔμπροσθεν προορώμενος τοῦ κυβερνήτου ἀφορᾷ πρὸς ἐκεῖνον καὶ τὸ προσταττόμενον ὑπʼ ἐκείνου ποιεῖ.