σκῶρ

σκῶρ (in Att., but σκώρ in Dor. acc. to Hdn.Gr. 1.394), τό; gen. σκᾰτός Poll. 5.91, σκάτους in Sophr. 12 (s.v.l.): nom. σκάτος and gen. σκάτους condemned by Phryn. 261:—

• dung, ordure, Epich. 54 (codd., rightly), Ar. Ra. 146, Pl. 305, Stratt. 9. (σκῶρ: σκατός [fr. *σκṇ-τ-ός] is a stem in r alternating with n(-t-), cf. ὕδωρ, ὕδατος, etc.: Skt. apa- (ava-) skaras ‘excrement’, ONorse skarn ‘dung’, Lat. mūscerda.)

σκῶρ, σκατός, τό, Kot, Ar. Ran. 146, Plut. 305 u. Sp.; σκάτους als gen. wird aus Sophron angeführt, s. oben σκάτος.

σκῶρ

• dung, Ar.