στοιχειώδης
στοιχειώδης, elementary, of the nature of an element
Could not find στοιχειωδέστατον in Logeion dictionaries.
στοιχειωδέστατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of στοιχειώδης
στοιχει-ώδης, ες,
- elementary, of the nature of an element, Arist. GC 315a24 (Comp.), Phld. Rh. 1.69 S., al., Plu. QPlat. 2.1004a (Comp.), Gal. 1.506, 6.384, al.: Sup. -έστατος Arist. Metaph. 988b35, Hierocl. in CA 20 p.465 M.: esp. of Grammar, τὰ σ. μόρια D.H. Th. 22; of the numbers from 1 to 9, Theol.Ar. 57. Adv. -δῶς Demetr.Lac. Herc. 1647.24, D.L. 7.131, 10.34.
- 2 v. στοιχώδης.
στοιχειώδης, ης, ες, élémentaire, Arstt. Gen. et corr. 1, 1, 15 ; DH. Thuc. 22 ||
Cp. -έστερος, Plut. M. 1004a ; sup. -έστατος, Arstt. Metaph. 1, 8, 3.
Étym. στοιχεῖον, -ωδης.
στοιχειώδης, ες, zu den Anfangsgründen oder Elementen gehörig, elementarisch, Arist. u. Folgende, wie Plut. öfter.