στολάρχης
στολάρχης, commander of a fleet
στολ-άρχης, ου, ὁ,
- commander of a fleet, PCair.Zen. 48.2 (iii B.C.), Epigr.Gr. 337 (Cyzic.), PSI 4.298.15 (iv A.D., gen. -ου), Hsch.; fem. στολ-αρχίς, ίδος, ἡ, epith. of Isis, POxy. 1380.8 (ii A.D.).
στολ·άρχης, ου (ὁ) commandant d’une flotte, Anth. App. 204.
Étym. στόλος, ἄρχω.
στολάρχης, ὁ, Anführer der Flotte, νεῶν, Ep.adesp. 694 (APP 204).