στοιβή

στοιβ-ή, ἡ, (στείβω)

• thorny burnet, Poterium spinosum, Hp. Mul. 2.186, Thphr. HP 6.1.3, LXX Is. 55.13, Dsc. 4.12; its branches were used to make brooms, τὴν στέγην ὀφέλλοντα . . πυθμένι στοιβῆς Hippon. 51; also to pack wine-jars, Trypho ap. A.D. Conj. 247.27.
• • • 2 cushion, pad, Arist. PA 654b26.
    • 3 padding, Eup. Fr.inc. 132 M. (om. Kock, v. Fr. 409 K.); καθάπερ σ. like stuffing, Gal. UP 7.2, 8, cf. 12.3: metaph., ‘padding’, an expletive, Ar. Ra. 1178, cf. Phld. Rh. 2.40 S.
    • 4 foundation-course below stylobate, IG 42(1).102.3, al. (Epid., iv B.C.), 5(2).33 (Tegea, iii B.C.).
    • 5 heap of corn, LXX Ru. 3.7; sheaf, shock of corn, ib. Jd. 15.5 cod. A (στυβ-).

στοιβή, ἡ, das Stopfen ; bei Galen. eine Pflanze, deren Blätter man zum Ausfüllen, Verstopfen der Löcher, zum Stopfen der Kissen brauchte ; sonst φέως, Theophr.; Plut. Thes. 8 ; als Besen gebraucht, τὴν στέγην ὀφέλλοντα πυθμένι στοιβῆς, Hipponax bei Schol. Lycophr. 1165 ; Ausfüllung, Arist. part.anim. 2.9.
Uebertr., Flickwort, Füllwort, κἄν που δὶς εἴπω ταὐτὸν ἢ στοιβὴν ἴδῃς ἐνοῦσαν ἔξω τοῦ λόγου, κατάπτυσον, Ar. Ran. 1176.
[Στοίβη ist falsche Betonung, vgl. Arcad. p. 104.14.]

στοιβή, ἡ, στείβω

• a plant used for stuffing or padding; and metaph. " padding, " an expletive, Ar.