συγχράομαι
συγχράομαι, to make joint use of, avail oneself of
Could not find συγχρώμενος in Logeion dictionaries.
συγχρώμενος present middle participle masculine nominative singular of συγχράομαι
συγχράομαι,
- make use of, avail oneself of, τῇ συμμαχίᾳ, τοῖς καιροῖς, etc., Plb. 1.8.1, 18.51.6, etc.; πρὸς τὴν ἀδικίαν ταῖς ναυσί Id. 4.6.2; συναγωνιστῇ τῷ ποταμῷ as a coadjutor, Id. 3.14.5; τῇ ἀπὸ τῶν φίλων εὐνοίᾳ SIG 685.45 (Crete, ii B.C.); πόρῳ OGI 544.23 (Ancyra, ii A.D.); of commercial dealings, σ. τῇ νήσῳ Peripl.M.Rubr. 31: generally, have dealings, associate with, Σαμαρείταις Ev.Jo. 4.9, cf. Diog.Oen. Fr. 64.
- II borrow jointly, τινῶν τριήρεις Plb. 1.20.14:— Pass., σιτικὰ τὰ συγχρησθέντα PPetr. 2 p.64 (iii B.C., cf. Arch.Pap. 3.518).
συγ·χράομαι-ῶμαι :
I user de qqe ch. d’accord avec son propre intérêt, d’où profiter de, dat. Pol. 1, 8, 1 ; 3, 14, 5 ; 4, 6, 2 ; 18, 34, 6, etc. ||
II particul. :
1 emprunter : παρά τινός τι, Pol. 1, 20, 14, qqe ch. à qqn ||
2 avoir des relations de commerce avec, dat. M. rubr. 31 ||
3 avoir commerce ou s’associer avec, dat. NT. Joh. 4, 9.
συγχράομαι, (χράομαι), dep. med., mit oder zugleich brauchen, mit verbrauchen, Pol. 3.14.5 u. öfter, u. Sp.; – leihen von Einem, παρὰ Ταραντίνων συγχρησάμενος πεντηκοντόρους, Pol. 1.20.14 ; – umgehen mit Einem, τινί, NT.
Strong 4798
**†
to use together with. Metaph., c. dat. pers., to associate with: Jo 4:9 (Polyb., al.).†
συγχράομαι
fut. ήσομαι
- Dep.
- Ito make joint use of, avail oneself of, c. dat., Polyb.: generally to have dealings with, τινι NTest.
- IIto borrow jointly, τί τινος something from another, Polyb.