σύγχορτος
σύγχορτος, with the grass joining
σύγχορτος, ον,
- with the grass joining, i.e. bordering upon, marching with, χθόνα σύγχορτον Συρίᾳ A. Supp. 5 (anap.); Οἰνόῃ σύγχορτα . . πεδία E. Fr. 179: c. gen., σύγχορτοι Ὀμόλας Id. HF 371 (lyr.); Φθίας . . καὶ πόλεως Φαρσαλίας σύγχορτα . . πεδία, i.e. the marches or boundaries of . ., Id. Andr. 17.
σύγ·χορτος, ος, ον, dont le fourrage est le même, p. ext. limitrophe, voisin de, gén. Eur. H.f. 371 ; dat. Eschl. Suppl. 5 ; Eur. fr. 179 ; Orph. Arg. 191.
Étym. σ. χόρτος.
σύγχορτος, angrenzend ; χθόνα σύγχορτον Συρίᾳ, Aesch. Suppl. 5 ; Φθίας σύγχορτα ναίω πεδία, Eur. Andr. 17, vgl. Herc.F. 371 ; τινί, Orph. Arg. 191.
σύγχορτος, ον,
- with the grass joining, i. e. bordering upon, c. gen., Eur.; Φαρσαλίας σύγχορτα πεδία i. e. the marches or boundaries of Pharsalia, Eur.