συμβιόω
συμβιόω, to live with
Could not find συμβιούντων in Logeion dictionaries.
συμβιούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of συμβιόω
συμβῐ-όω, fut. -βιώσομαι: pf. -βεβίωκα: aor. -εβίων, inf. -βιῶναι, but also aor. 1 -βιῶσαι Thphr. HP 2.1.2, D.S. 4.54, Sor. 2.89:—
- live with, τινι Isoc. 15.97; μετά τινος Arist. MM 1212b31; πρός τινα (v. συμβιωτέον) ; ἥδιστος συμβιῶναι Isoc. Ep. 4.4; χείρους πρὸς τὸ συμβιοῦν Arist. EN 1126a31; ὡς κοινῇ συμβιωσόμενοι Pl. Smp. 181d; of a husband, Wilcken Chr. 122.3 (i A.D.); of a concubine, BGU 614.3 (iii A.D.); of a wedded pair, as opp. to mere cohabitation (συνοικεῖν), Plu. Coniug. 2.142f, cf. BGU 251.4 (i A.D.), etc.
- 2 of plants, [ἐλάαν φασὶ] πρὸς κιττὸν σ. Thphr. l.c.
- 3 metaph., σ. τῷ φρονεῖν Clearch. 15; ἀγαθῇ τύχῃ D. 18.266; χαρὰ σ. τινί Plu. Suav. 2.1099f; σ. μέσφι θανάτου, of a disease, Aret. SD 1.4.
συμ·βιόω-ῶ, vivre ensemble ou avec, abs. Plat. Conv. 181d ; Arstt. Nic. 4, 11, 12 ; fig. vivre avec (la sagesse, le bonheur, etc.) dat. Dém. 315, 18 ; Plut. M. 1099f ; Cléarq. (Ath. 548d) ; avec le dat. Isocr. Antid. § 97 ; Dém. 313, 5 ; ou μετά et le gén. Arstt. M. mor. 2, 15, 9 ; ou πρός et l’acc. en parl. de plantes, Th. H.P. 2, 12.
συμβιόω, (βιόω), mit, zugleich, zusammen leben, ὡς κοινῇ συμβιωσόμενοι, Plat. Symp. 181d ; Arist. eth. 4.11, Pol. 10.25.2 u. öfter, u. Folgde.
συμβιόω
fut. -βιώσομαι
perf. -βεβίωκα
aor2 -εβίων
inf. -βιῶναι
- to live with another, c. dat., Dem.; in pl. to live together, ὡς κοινῇ συμβιωσόμενοι Plat.