συμβίωσις
συμβίωσις, living with, companionship
συμβῐ-ωσις, εως, ἡ,
- living with, companionship, Plb. 5.81.2, etc.; μετά τινος Id. 31.25.10; μετὰ φίλων Phld. Ir. p.78 W.; σ. θεοῦ ἔχειν LXX Wi. 8.3; of wedded life, D.S. 4.54, IG 5(1).578.12 (Sparta), 1390.8 (Andania, i B.C.), BGU 1102.10 (i B.C.), Vett.Val. 1.17, etc.; περὶ γυναικὸς συμβιώσεως, title of work by Antipater of Tarsus, Stoic. 3.254.
- 2 good fellowship, camaraderie, Cic. Att. 13.23.1.
- II club, society, JHS 54.75 (Smyrna), IG 5(1).813 (loc. incert.).
συμβίωσις, εως (ἡ) vie en commun, camaraderie, intimité, Pol. 5, 81, 2 ; Cic. Att. 13, 23 ; μετά τινος, Pol. 32, 11, 10 ; DS. 1, 62 ; 4, 54 ; Exc. p. 571, 27, avec qqn.
Étym. συμβιόω.
συμβίωσις, ἡ, das Zugleich- od. Zusammenleben, die gesellschaftliche Verbindung, Pol. 5.81.2 ; μετά τινος, 32.11.10.