συμβιβαστικός
συμβιβαστικός, leading to reconciliation
συμβῐβ-αστικός, ή, όν,
- leading to reconciliation, Plu. Alc. 14; proving, Iamb. in Nic. p.15 P. Adv. -κῶς Olymp. in Alc. p.22 C.
συμβιβαστικός, ή, όν [βῐ] conciliant, Plut. Alex. 14.
Étym. συμβιβάζω.
συμβιβαστικός, ή, όν, zur Versöhnung, zum Vertrage, Vergleiche gehörig, dazu führend, Sp.; τὸ συμβιβαστικόν, = συμβίβασις, Plut. Alcib. 14.
συμβιβαστικός
from συμβῐβάζω
συμβῐβαστικός, ή, όν
- leading to reconciliation, Plut.