συμβλητικός
συμβλητικός, contributory
συμ-βλητικός, ή, όν,
- contributory, πρός τι Arist. Pr. 957a29. Adv. -κῶς, either cooperatively or by comparison, Phld. D. 1.22.
συμβλητικός, ή, όν, qui sert à comparer, Arstt. Probl. 30, 14 ; Clém. Str. 2, 17, 76.
Étym. συμβλητός.