συμβλής
συμβλής, thrown together
συμ-βλής, ῆτος, ὁ, ἡ,
- thrown together, Orph. A. 686.
συμβλής, ion. ξυμβλής, ῆτος (ὁ, ἡ) qui se heurtent l’un contre l’autre, Orph. Arg. 684.
Étym. συμβάλλω.
συμβλής, ῆτος, ὁ, ἡ, zusammengeworfen, zusammenschlagend, Orph. Arg. 683.