συμβλητός
συμβλητός, comparable, capable of being compared
συμ-βλητός, ή, όν,
- comparable, capable of being compared, abs. or c. dat., Arist. Top. 107b17, Ph. 248a11, Metaph. 1080a20, 1081a5, EN 1133a19; πᾶν ἀγαθὸν πρὸς πᾶν σ. Id. Pol. 1283a4, cf. Theoc. 5.92; τὸ πλῆθος Thphr. CP 6.3.4; οὐ σ. κατὰ τοῦτο, πότερον . . Arist. Ph. 249a6; κατὰ τὸ μᾶλλον Id. Top. 107b13.
- II intelligible, ἀνθρωπίνῃ γνώμῃ οὐ σ. Ael. Fr. 326, cf. NA 6.60.
- III capable of combination, Dam. Pr. 191.
- IV fitted together, made of two or more pieces, πηδάλιον, κεραῖαι, etc., PCair.Zen. 755.2, al. (iii B.C.); τὸ σ. τῶν χειλῶν line of juncture, Ruf. Onom. 41.
συμβλητός, ή, όν, comparable, abs. Arstt. Top. 1, 15, 19 ; Th. C.P. 6, 3, 4 ; avec le dat. Arstt. Phys. 7, 4, 8 ; πρός τι, Arstt. Pol. 3, 12, 6 ; Thcr. Idyl. 5, 91 ; κατά τι, Arstt. Top. 1, 15, 13, avec qqe ch.
Étym. vb. de συμβάλλω.
συμβλητός, verglichen, vergleichbar ; Theocr. 5.92 ; Arist. Pol. 3.13 ; Sp.
συμβλητός, ή, όν
verb. adj. of συμβάλλω
- comparable, capable of being compared, absol. or c. dat., Arist.