About Report a problem

Menu

συνελαύνω

συνελαύνω, to drive together

Could not find συνελασθέντα in Logeion dictionaries.

συνελασθέντα aorist passive participle neuter accusative plural, aorist passive participle neuter nominative plural, aorist passive participle neuter vocative plural, aorist passive participle masculine accusative singular of συνελαύνω

See συνελασθέντα in Morpho

συνελαύνω, fut. -ελάσω [ᾰ]: Ep. aor. συνέλασσα: pf. part. συνεληλάμενος Arat. 176 (on the accent, v. A.D. Adv. 135.5, al.), but συνεληλαμένος Plb. 4.48.2, Aret. SA 2.1: plpf. -ηλάσμην LXX 2 Ma. 4.26: aor. Pass. -ηλάσθην Plb. 18.22.6, LXX 2 Ma. 5.5, Plu. Caes. 17, BGU 1568.7 (iii A.D.). Used by Hom. only in pres. and Ep. aor. (exc. σὺν δʼ ἤλασε in tmesi); he uses the form ξυν- where required by the metre:—
  • drive together, ληΐδα δʼ ἐκ πεδίου συνελάσσαμεν Il. 11.677; τὰς μὲν [βοῦς] συνέλασσεν ἐς αὔλιον h.Merc. 106, cf. X. Cyr. 1.4.14; σὺν δʼ ἤλασʼ ὀδόντας drove his teeth together, Od. 18.98; hammer together, Plu. Vind. 2.567e; weld iron, Hp. Vict. 1.13; draw together, συνέλασσε κάρη χεῖράς τε h.Merc. 240; drive, force, τινὰ εἰς ὀλοὴν κῆρα AP 7.614.10 (Agath.), cf. Jul. Ep. 89b; σ. εἰς στενόν Luc. Herm. 63:— Pass., to be driven or forced into a contracted space, compressed, Epicur. Ep. 2 p.50 U., Plb. 4.48.2, Placit. 4.1.4; εἰς βραχὺ διάζωμα σ. to be contracted into . ., Plu. Phoc. 13: metaph., εἰς ἀπορίαν ἐσχάτην ἡ σωτηρία συνηλάθη Chor. p.226 B.; συνεληλαμένοι σφυγμοί Aret. SA 2.1.
      • 2 constrain, force, τινὰ ἀποστῆναι τῶν οὐ δικαίως αὐτῷ προσηκόντων Sammelb. 5357.11 (v A.D.); σ. τινὰ πρὸς εὐγνωμοσύνην bring him to reason, ib. 13 (Pass.), cf. PLond. 5.1711.60 (vi A.D.); εἰς τέλος σ. bring to an end, PMonac. 13.70 (vi A.D.).
    • II match in combat, set to fight, θεοὺς ἔριδι ξυνελάσσαι Il. 20.134; θεοὺς ἔριδι ξυνελαύνεις 21.394: abs., ξυνελάσσομεν ὦκα Od. 18.39.
      • 2 intr., ἔριδι ξυνελαυνέμεν meet in quarrel, Il. 22.129.

Saved

Recent