Logeion | λοιπός

λοιπός, ή, όν, (λείπω)

remaining over, not in Hom., freq.from Pi. and Hdt. downwards; λ. βίοτος Pi. O. 1.97; λ. εὐχαί ib. 4.15; λ. γένος ib. 2.15; also λοιποί descendants, Id. I. 4(3).39: in Prose the Art. is commonly added, and ὁ λ. either agrees with the Noun or takes a dependent genitive, αἱ λ. τῶν νεῶν Th. 7.72; τὴν λοιπὴν (sc. ὁδὸν) πορευσόμεθα X. An. 3.4.46; τὸ λ. τῆς ἡμέρας ib. 16, etc.
- - 2 λοιπόν [ἐστι] c. inf., it remains to show, etc., ἀποδεικνύναι, διελέσθαι, etc., Id. Smp. 4.1, Pl. R. 466d, etc.: also c. Art., τὸ λ. ἤδη ἡμῖν ἐστι σκέψασθαι, πότερον what remains for us is to . ., ib. 444e; διανομὴ τοίνυν τὸ λ. σοι ib. 535a: without inf., ὃ δὲ λ. quod superest, A. Ag. 1571 (lyr.); ὅ τι λ. πόνων Id. Pr. 684; τὸ εὐπρεπείας πέρι . . λοιπόν Pl. Phdr. 274b.
  - 3 freq. of Time, ὁ λ. χρόνος the future, Pi. N. 7.67; πρὸς τὸν λοιπὸν τοῦ χρόνου D. 15.16; τὸν λ. χρόνον for the future, S. Ph. 84; τοῦ λ. χρόνου Id. El. 817; εἰς τὸν λ. χρόνον Pl. Ep. 358b; ἐκ τοῦ λ. χρόνου D. 59.46: so without Subst. in neut., τὸ λ. henceforward, hereafter, Pi. P. 5.118, A. Eu. 1031, S. OT 795, etc.; τὸ λ. εἰς ἅπαντα . . χρόνον A. Eu. 763; τὰ λ. Id. Th. 66, S. El. 1226, Th. 8.21; ἐς τὸ λ. A. Pers. 526, Eu. 708, cf. Inscr.Prien. 64 (ii B. C.); also τοῦ λ. Hdt. 1.189, Ar. Pax 1084; ἐκ τοῦ λ. X. HG 3.4.9; ἐκ τῶν λ. Pl. Lg. 709e, Ep. 316d; καθεύδετε τὸ λ. sleep now . ., Ev.Matt. 26.45, Ev.Marc. 14.41; ἑσπέρα δὲ ἦν λ. καὶ . . it was now evening, Jul. Or. 1.24c.
  - 4 τὸ λ. and τὰ λ. the rest, A. Pr. 476, 697, 699. etc.; καὶ τὰ λ., = ‘etc.’, Aristeas 190, Plu. Comm.not. 2.1084c, etc.; also λοιπόν without the Art., as Adv., for the rest, further, and so freq., = ἤδη, already, λ. δή Pl. Prt. 321c; αἰσχρὸν δὴ τὸ λ. γίγνεται Id. Grg. 458d.
  - 5 λοιπόν, Adv. then, well then, Plb. 1.15.11, al., Dsc. 2.83, Arr. Epict. 1.24.1; οὐδεμία λ. ἀμφισβήτησίς ἐστιν BGU 969.19 (ii A. D.).
  - - b finally, λ., ἀδελφοί, χαίρετε 2 Ep.Cor. 13.11.

λοιπός -ή -όν [λείπω] that remains, remaining Emped. PStras. a(ii)25 Pind. O. 1.97, al. Hdt. 1.31.1 etc. | τὴν λοιπὴν (ὁδὸν) πορευσόμεθα we will travel the rest of the road Xen. An. 3.4.46; αἱ λοιπαὶ τῶν νεῶν the remaining ships Thuc. 7.72.3 | subst. οἱ λοιποί descendants, posterity Pind. I. 4.39; subst. τὸ λοιπόν or τὰ λοιπά the rest Aeschl. Pr. 476, al. etc.; καὶ τὰ λοιπά et cetera Plut. Comm. not. 1084c etc.; τὰ λοιπά τινος the rest of sthg. VT 1Kgs. 15.7, al. | (τὸ) λοιπόν ἐστι or (τὸ) λοιπόν and inf. it remains to …: λοιπὸν ἂν εἴη ἡμῖν … ἀποδεικνύναι it would remain to be demonstrated Xen. Symp. 4.1; λοιπὸν οὖν ἐστιν οὐδὲν ἄλλο πλήν … ἐπανελθεῖν nothing remains but to return Isocr. 12.88; τὸ δὴ λοιπὸν ἤδη … ἡμῖν ἐστι σκέψασθαι it now remains for us to examine Plat. Rp. 444e ‖ of time remaining, future Pind. N. 7.67 etc. | τὸν λοιπὸν τοῦ χρόνου for the future Demosth. 15.16 = τὸν λ. χρόνον Soph. Ph. 84 = εἰς τὸν λοιπὸν χρόνον Plat. epist. 358b = τοῦ λοιποῦ χρόνου Soph. El. 817 = ἐκ τοῦ λ. χρόνου Demosth. 59.46 = τὸ λοιπόν Pind. P. 5.118 Aeschl. Eum. 1031 etc. = τὰ λοιπά Aeschl. Sept. 66 Xen. Hel. 1.1.27 etc. = εἰς τὸ λοιπόν VT Jdt. 11.4 = τοῦ λοιποῦ Hdt. 2.109.2 Aristoph. Pax 1084 = ἐκ τοῦ λοιποῦ Xen. Symp. 4.56, Hel. 3.4.9 = ἐκ τῶν λοιπῶν Plat. Leg. 709e ‖ adv. neut. λοιπόν or τὸ λοιπόν by now, then, consequently, therefore, Plat. Gorg. 458d Pol. 1.15.11, 3.96.14, al. NT Matt. 26.45, Mar. 14.41 Arr. EpictD. 1.4.20, al. etc.

λοιπός, ή, όν :

1 restant, qui reste, Pd. O. 1, 97, etc. ; Att. ; ἡ λοιπὴ ὁδός, Xén. An. 3, 4, 46, le reste de la route ; αἱ λ. τῶν νεῶν, Thc. 7, 72, le reste des navires ; particul. en parl. de deux pers. ou de deux choses, p. opp. à θάτερον, Clém. Str. p. 787 ; τὸ λοιπόν ou τὰ λοιπά, Att. le reste ; καὶ τὰ λοιπά, Plut. M. 1084c ; Hermog. Rhet. 278, 1 ; Sext. 629, 17 Bkk. et ainsi du reste, et cætera ; pour marquer une suite dans le raisonnement, et maintenant, maintenant donc, donc : καθεύδετε τὸ λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε, NT. Matth. 26, 45 ; καθεύδετε λοιπὸν καὶ ἀναπαύεσθε, NT. Marc. 14, 41, et maintenant dormez et reposez-vous ; cf. λοιπόν, Pol. 1, 15, 11 ; καὶ τὸ λοιπόν, Pol. 3, 96, 14, etc. ; οἱ λοιποί, ceux qui restent, c. à d. les descendants, la postérité, Pd. I. 3, 57 ; λοιπόν ἐστι, ou simpl. λοιπόν, avec l’inf. il reste (à montrer, à dire, etc.) Xén. Conv. 4, 1, etc. ; avec l’art. τὸ λοιπὸν ἤδη ἡμῖν ἐστι σκέψασθαι πότερον, Plat. Rsp. 444e, il nous reste à examiner laquelle des deux choses... ; λοιπὸν οὖν ἐστιν οὐδὲν ἄλλο πλήν avec l’inf. Isocr. 250e, il ne reste donc qu’à, etc. ; τί λοιπὸν ἔσται ἤν; etc. Isocr. 93e, que restera-t-il (à dire) si, etc. ? abs. ὃ δὲ λοιπόν, Eschl. Ag. 1572, ce qui reste ; cf. Eschl. Pr. 684 ; λοιπόν ou τὸ λοιπόν, Plat. Prot. 321b, du reste ||

2 particul. avec idée de temps : ὁ λοιπὸς χρόνος, Att. ou ὁ λοιπὸς τοῦ χρόνου, Dém. 195, 6, l’avenir ; τὸ λοιπὸν τῆς ἡμέρας, Xén. An. 3, 4, 16, le reste du jour ; d’où adv. τοῦ λοιποῦ χρόνου, Soph. El. 817 ; ἐκ τοῦ λοιποῦ χρόνου, Dém. 1360, 23 ; ἐκ τοῦ λοιποῦ, Xén. Conv. 4, 56 ; Hell. 3, 4, 9 ; τὸν λοιπὸν χρόνον, Soph. Ph. 84 ; εἰς τὸν λοιπὸν χρόνον, Plat. Ep. 358b ; ou (s. e. χρόνος) τοῦ λοιποῦ, Hdt. 2, 109 ; Ar. Pax 1084 ; τὸ λοιπόν, Pd. P. 5, 118, etc. ; Att. ; τὰ λοιπά, Xén. Hell. 1, 1, 27 ; Plat. Tim. 27b, etc. à l’avenir, désormais, dorénavant.

Étym. λείπω.

λοιπός -ή -όν [λείπω]
1. overig, resterend: λοιπὸν ἀμφὶ βίοτον gedurende de rest van zijn leven Pind. O. 1.97; vaak subst. οἱ λοιποί de overigen, de rest; de overgeblevenen: ἡμῖν … τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ voor ons die over zijn van het leger van de Grieken Aeschl. Ag. 570; τὸ λοιπόν het overige, de rest, het restant: ὁρᾷς τὸ λοιπὸν τόδε τᾶς ἐμᾶς στολᾶς; zie je wat er over is van mijn gewaad? Aeschl. Pers. 1016; in de uitdr. λοιπόν (ἐστι) + inf. wat nog rest is om, het rest nog om …: ἐκεῖνο λοιπὸν διελέσθαι dat resteert nog om te bepalen Plat. Resp. 466d; uitdr. καὶ τὰ λοιπὰ enzovoort.
2. van tijd resterend, toekomstig: εἰ … ἔχεις εἰπεῖν ὅ τι λοιπὸν πόνων, σήμαινε als je kunt zeggen wat er nog volgt aan ellende, onthul het dan Aeschl. PV 684; subst. τὸ λοιπόν, τὰ λοιπά het vervolg, de toekomst: τὰ λοιπὰ νῦν ἀκούσαθ’ hoort nu wat er nog komen gaat Aeschl. PV 708.
3. adv. acc. of in adv. prep. bep. in het vervolg: ἐς τὸ λοιπόν in het vervolg Aeschl. Pers. 526; ἔσται … καὶ τὸ λοιπὸν … αἰεὶ δικαστῶν τοῦτο βουλευτήριον dit zal ook in het vervolg altijd de vergaderplaats van de rechters zijn Aeschl. Eum. 683; τάδε … μοι ἐκ τοῦ λοιποῦ χάρισαι doe mij in het vervolg dit plezier Xen. Hell. 3.4.9; soms ook verder: καθεύδετε τὸ λοιπόν; slapen jullie nog verder? NT Mt. 26.45.

λοιπός, (λείπω), übrig gelassen, übrig ; λοιπὸν βίοτον, Pind. Ol. 1.97 ; γένος λοιπὸν αἰεί, P. 4.256 ; εὐχαί, Ol. 4.14, öfter ; τὴν λοιπὴν πλάνην, Aesch. Prom. 786 ; ἡμῖν δὲ τοῖς λοιποῖσιν Ἀργείων στρατοῦ, Ag. 559, öfter, wie bei den anderen Tragg.; τὸν λοιπὸν χρόνον, Soph. Phil. 84, öfter, u. in Prosa ; τὸ λοιπόν u. oft τὰ λοιπά, auch εἰς τὸ λοιπόν häufig adverbial, im Uebrigen, in Zukunft, Aesch. Eum. 653, τὸ λοιπὸν εἰς ἅπαντα πλειστήρη χρόνον ὁρκωμοτήσας 733, τὰ λοιπὰ πιστὸν ὀφθαλμὸν ἕξω Spt. 66, τὸ λοιπὸν φυλάξωμαι Soph. Phil. 452, τὸ λοιπὸν ἤδη χαίρετε Tr. 917, καὶ τὰ λοιπά μου μέλου δικαίως, O.C. 1139 ; μακαρία γὰρ ἡ πόλις ἔσται τὸ λοιπόν Ar. Eccl. 559 ; oft bei Plat. λοιπὸν δή, τὸ λοιπόν, dann, Gorg. 458d ; ferner, weiter, τὸ λοιπὸν ἤδη χρῶνται αὐτῇ Phaedr. 256c. – Aehnlich τοῦ λοιποῦ, wobei man χρόνου ergänzt, fernerhin, fortan, Her. 2.109, Lys. 14.2, Plat. Legg. VII.816d, Xen. An. 5.7.34, u. Pol., meist einzelne Zeitpunkte der Zukunft bezeichnet, während der accus. die ganze Folgezeit andeutet ; – λοιπόν, wie ceterum, übrigens, demnach, Pol. oft u. a.Sp.

λοιπός (-ός, -ῷ, -όν, -οῖς; -όν nom., acc.)

1future, yet to be. λοιπὸν ἀμφὶ βίοτον O. 1.97 ἄρουραν ἔτι πατρίαν σφίσιν κόμισον λοιπῷ γένει O. 2.15 θεὸς εὔφρων εἴη λοιπαῖς εὐχαῖς O. 4.13 “ἀλλʼ ἐμὲ χρὴ καὶ σὲ ὑφαίνειν λοιπὸν ὄλβον” (i. e. ὄλβον εἰς τὸ λοιπόν) P. 4.141 ὁ δὲ λοιπὸς εὔφρων ποτὶ χρόνος ἕρποι N. 7.67 ἐς δὲ τὸν λοιπὸν χρόνον ἥροες ἁγνοὶ πρὸς ἀνθρώπων καλέονται fr. 133. 5. pro subs., Ὅμηρος αὐτοῦ πᾶσαν ὀρθώσαις ἀρετὰν κατὰ ῥάβδον ἔφρασεν θεσπεσίων ἐπέων λοιποῖς ἀθύρειν (τοῖς μετὰ ταῦτα. Σ.) I. 4.39 n. s. pro adv., in, for the future, ὁ δὲ λόγος δόξαν φέρει λοιπὸν ἔσσεσθαι στεφάνοισί νιν ἵπποις τε κλυτάν P. 1.37 τόθι γὰρ γένος Εὐφάμου φυτευθὲν λοιπὸν αἰεὶ τέλλετο P. 4.256 c. art., τὸ νῦν τε καὶ τὸ λοιπὸν P. 5.118 ἐχρῆν δέ τινʼ ἔνδον ἄλσει παλαιτάτῳ Αἰακιδᾶν κρεόντων τὸ λοιπὸν ἔμμεναι N. 7.45

Number of occurrences in NT: 55
Strong 3062, 3063, 3064

λοιπός, -ή, -όν (< λείπω), [in LXX chiefly for יֶתֶר, also for שְׁאָר, etc.;]

the remaining, the rest,

1. pl., οἱ λ.: c. subst., Mt 25:11, Ac 2:37, Ro 1:13, al.; absol., Mt 22:6, Mk 16:[13], Lk 24:10, al.; οἱ λ. οἱ (Bl., § 47, 8), Ac 28:9, I Th 4:13, Re 2:24; οἱ λ. τ. ἀνθρώπων (LS, s.v., ad. init.), Re 9:20; τὰ λ., Mk 4:19, Re 3:2, al.

2. Neut. sing. (acc. ref.), adverbially, τὸ λ.;

(a) for the future, henceforth: Mk 14:41, I Co 7:29 (Lft., Notes, 232 f.), He 10:13; anarth. (Deiss., LAE, 17616, 1885, 20), Ac 27:20, II Ti 4:8; τοῦ λ. (sc. χρόνου; LS, s.v.; M, Pr., 73; Bl., § 36, 13), Ga 6:17, Eph 6:10;

(b) besides, moreover, for the rest: Phl 3:1 4:8; anarth., I Co 1:16 4:2, I Th 4:1 (M, Th., in l; Lft., Notes, 51).

λοιπός, ή, όν λείπω

- - 1remaining, the rest, Lat. reliquus, Hdt., etc.; in Attic the Art. may either be in the same case as the Noun or have the Noun in gen. dependent on it, τὴν λοιπὴν ὁδὸν πορεύεσθαι Xen.; αἱ λοιπαὶ τῶν νεῶν Thuc.; also, τὸ λοιπὸν τῆς ἡμέρας Xen.
  - 2λοιπόν ἐστι, c. inf., it remains to shew, etc., Plat., Xen.; with Art., τὸ λ. ἐστι σκέψασθαι what remains is to consider, Plat.:— ὃ δὲ λοιπόν, quod superest, Aesch., etc.
  - 3often of Time, ὁ λ. χρόνος the future, Pind., Attic; πρὸς τὸν λοιπὸν τοῦ χρόνου Dem.; τὸν λ. χρόνον for the future, Soph.; τοῦ λ. χρόνου Soph.;—so in neut., τὸ λοιπόν henceforward, hereafter, Trag.; so, τὰ λοιπά Trag.
  - 4τὸ λοιπόν and τὰ λοιπά the rest, Aesch.; also λοιπόν as adv., further, besides, Plat.

Menu

Word wheel

λοιπός

Saved

Recent