συνεπαιτιάομαι
συνεπαιτιάομαι, to accuse also of
Could not find συνεπαιτιωμένων in Logeion dictionaries.
συνεπαιτιωμένων present middle participle feminine genitive plural, present middle participle masculine genitive plural, present middle participle neuter genitive plural of συνεπαιτιάομαι
συνεπ-αιτιάομαι,
- accuse also of a thing, Μηδισμοῦ ξ. καὶ τὸν Θεμιστοκλέα Th. 1.135; Λακωνισμοῦ σ. τινάς Plu. Per. 10: abs., Id. Them. 23.
συν·επαιτιάομαι-ῶμαι, accuser ensemble ou en même temps de, gén. Thc. 1, 135 ; Plut. Per. 10 ; abs. Plut. Them. 23.
συνεπαιτιάομαι, mit od. zugleich beschuldigen, Thuc. 1.135 u. Sp.
συνεπαιτιάομαι
fut. -σομαι
- Dep. to accuse also of a thing, τινά τινος Thuc.