συνέορσις

συνέορσις, ἡ, f.l. in Plu. Virt.mor. 2.449a (pl.); prob. συνθροήσεις.

συνέορσις, ἡ, verderbte Lesart bei Plut. de virt. mor. 9, neben δηγμοί, wo man συνεόργισις, das Durcheinanderrufen, od. συνέρεισις vermutet, auch σύνωσις.