συνηγορέω
συνηγορέω, to be an advocate
Could not find συνηγορούντων in Logeion dictionaries.
συνηγορούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of συνηγορέω
συνηγορ-έω, Aeol. συνᾱγορέω IG 12(2).526b31 (Eresus, iv B.C.): aor. inf. misspelt -ᾶσαι PAmh. 2.33.20, 32, part. written correctly -ήσας, -ήσαντες, ib. 34, 31 (ii B.C.):—
- plead in court, Pl. Lg. 937a, PAmh. ll. cc., etc.; ἐπὶ μισθῷ τινι σ. Arist. Rh.Al. 1444a20; σ. τινί to be his advocate, plead his cause, Ar. Ach. 685, Aeschin. 2.15, etc.; [τᾷ πόλι] IG l.c.: c. dat. rei, πονηρῷ πράγματι Isoc. 1.37; ὑπὲρ τοῦ δικαίου D. 51.18; ὑπὲρ Εὐκτήμονος Arist. Rh. 1374b36; σ. περὶ τῶν ἀριστείων τῇ ἡδονῇ advocate its claims to the first place, Id. EN 1101b28; σ. εἰς τὸ πάντα πραχθῆναι τὰ συμφέροντα τῷ δήμῳ IG 2(2).844.14:—Pass., οἱ -γορούμενοι ὑπʼ ἐμοῦ my clients, PHamb. 29.11 (i A.D.); ἐνδέχεται . . τὴν δόξαν οὐκ ὀρθῶς συνηγορεῖσθαι Gal. 15.36.
- 2 σ. τῷ κατηγόρῳ second the accuser, S. Tr. 814.
συνηγορέω, anc. att. ξυνηγορέω-ῶ :
1 parler pour, plaider pour, défendre en justice : τινι, Ar. Ach. 685 ; Eschn. 30, 12, qqn ; ὑπέρ τινος, plaider pour qqn, Arstt. Rhet. 1, 14, 3 ; ou pour qqe ch. Dém. 1233, 18 ; πονηρῷ πράγματι, Isocr. 10c, défendre une mauvaise affaire ||
2 parler avec, donner son assentiment à, Soph. Tr. 814.
Étym. συνήγορος.
1. jur. de verdediging op zich nemen (van), pleiten (voor); met dat., met
2. alg. steunen,
συνηγορέω, wie συναγορεύω, mit für Einen sprechen, Rechtsanwalt sein, ihn verteidigen ; ξυνηγορεῖς σιγῶσα τῷ κατηγόρῳ, Soph. Trach. 811 ; Ar. Ach. 655 ; Din. 1.112 ; καὶ μαρτυρεῖν, Plat. Legg. XI.937a ; Folgde : Pol. 4.34.8 u. öfter ; Luc. amor. 30 ; Plut.
συνηγορέω
fut. ήσω
συνήγορος
- Ito be an advocate, σ. τινί to be his advocate, plead his cause, Ar., Aeschin.; also σ. ὑπέρ τινος Dem.; περί τινος Arist.
- IIσ. τῷ κατηγόρῳ to second the accuser, Soph.