συφορβός
συφορβός, a swineherd
Could not find συφορβέ in Logeion dictionaries.
συφορβέ Noun: masculine vocative singular of συφορβός
σῠφορβ-ός, ὁ, (σῦς, φέρβω)
- swineherd, Il. 21.282, Od. 14.504, Theoc. 16.54 (as v.l.), Plu. Rom. 6; in Prose συοφορβός (q.v.):—Hom. also uses ὑφορβός, δῖος ὑφορβός Od. 14.413, cf. 3, al.--Noted as not Att. by Thom.Mag.p.328 R.
συ·φορβός, οῦ (ὁ) [ῠ] porcher, Il. 21, 282 ; Od. 14, 504 ; Plut. Thes. c. Rom. 4 M. 917c.
Étym. σῦς, φέρβω.
συφορβός, ὁ, wie ὑφορβός, Schweinehirt, Sauhirt, Il. 21.282, Od. 14.504.
συφορβός
-οῦ, ὁ
[σῦς + φέρβω, to feed.]
Also ὑφορβός.
A swineherd : ὡς παῖδα συφορβόν Il. 21.282. Cf. Od. 14.410, 504.
Of Eumaeus. In form συφορβός Od. 16.154, Od. 17.348, Od. 21.189, etc.
In form ὑφορβός Od. 14.3, Od. 15.301, Od. 16.20, etc.
συφορβός (φέρβω): swineherd; παῖς, tending swine. (Od. and Il. 21.282.)
συφορβός
σῠ-φορβός, οῦ, ὁ,
σῦς, φέρβω
- a swineherd, Hom.