σχετλιάζω
σχετλιάζω, to complain of hardship, to complain angrily, inveigh bitterly
Could not find σχετλιάζεις in Logeion dictionaries.
σχετλιάζεις present active indicative 2nd singular of σχετλιάζω
σχετλι-άζω,
- complain of hardship, utter indignant complaints, Ar. Pl. 477, Aeschin. 3.146, D. 40.53, Thphr. Char. 8.9, etc.; σ. φάσκων . . Antipho 3.4.4; σ. ὡς δεινὰ πάσχουσι Pl. Grg. 519b; σ. καὶ λέγειν ὡς . . Aeschin. 2.154; σ. ἐπὶ τῇ τόλμῃ D. 34.19; πρὸς τὴν τύχην Aristaenet. 2.7: c. neut. Adj., σ. τὸ συμβάν Id. 1.6; τοιαῦτα σ. Plu. Cam. 31.
σχετλιάζω, se plaindre, être mécontent ou s’irriter, Ar. Pl. 477 ; Plat. Gorg. 519b ; Ant. 124, 17, etc. ; ἐπί τινι, Dém. 913, 9 ; ou τι, Plut. Cam. 31 ; Aristén. 1, 6, de qqe ch.
Étym. σχέτλιος.
σχετλιάζω, über Gewalt, erlittenes Unrecht klagen, sich erschrecklich gebehrden, kläglich tun, u. übh. klagen, unwillig sein od. werden ; Ar. Plut. 477 ; Plat. Gorg. 519b ; Antipho 3 δ 3 ; ἐπὶ τῇ τόλμῃ, Dem. 34.19 ; Pol. 5.26.6 u. Sp., wie Luc. fugit. 3.
σχετλιάζω,
fut. -άσω
- to complain of hardship, to complain angrily, inveigh bitterly, Ar., Oratt.