σχελίς

σχελίς, ίδος, ἡ, mostly in pl. σχελίδες,

• ribs of beef, A. Fr. 443, Ar. Eq. 362 (cf. Sch.ad loc., Hsch.), Fr. 253; σ. ὁλόκνημοι Pherecr. 108.13, cf. Luc. Lex. 6; also κάπρου σχελίδες cj. Mein. in Archipp. 11.3 (lyr.); σ. λαγωῶν Poll. 6.33:—later written σκελίδες, ὑῶν sides of bacon, D.Chr. 7.44, cf. PSI 4.428.5 (iii B.C.), and so prob. in Poll. 2.193.

σχελίς, ίδος, ἡ, att. statt σκελίς ; Aesch. frg. 342 ; σχελίδας ἐδηδοκὼς ὠνήσομαι μέταλλα, Ar. Eq. 362, Schol. βοὸς πλευρὰ ἢ ἁπλῶς τὰ πλευρικά ; vgl. Luc. Lexiph. 6.

σχελίς, ίδος, ἡ,

• ribs of beef, Ar.