σχέσις
σχέσις, a state, condition
σχέσις, εως, ἡ, (ἔχω, σχεῖν)
- state, condition, σ. τοῦ σώματος habit of body, much like διάθεσις, which is alterable, opp. ἕξις (constitution or temperament, which is permanent), Hp. Art. 8; hence ἐν σχέσει, of temporary, passing conditions, opp. those which have become constitutional (ἐν ἕξει), Gal. 10.533; τί διαφέρει σ. ἕξεως; Luc. Symp. 23, cf. Herm. 81; σ. ἀθλητική the habit of an athlete, D.L. 5.67.
- b stationary condition, whether stable or not, opp. κίνησις, Stoic. 3.19, 2.115 (pl.), Apollod. ib. 3.260, Plot. 3.1.7; ἐν σχέσει, opp. ἐν κινήσει, but inclusive of ἐν ἕξει, Stoic. 3.26.
- 2 generally, nature, quality, οὔτʼ εἶδος, . . οὔθʼ ὅπλων σ. A. Th. 507; ἡ τῆς ὁπλίσεως αὐτῶν σ. Pl. Ti. 24b; τριχῶν καὶ ἐσθῆτος X. Smp. 4.57; ἐν ταύτῃ τῇ σ. διάγει τὸν βίον D. 45.68, cf. Epicur. Nat. 2.2; κρεᾴδια . . δροσώδη τὴν σχέσιν Alex. 124.12.
- 3 expression, attitude, Phld. Acad.Ind. pp. 50,53 M.; position, posture, as in dancing, Plu. QConv. 2.747c.
- 4 relation, Arist. Fr. 182, Zeno Stoic. 1.49, etc.; ἡ πρός τι σ. D.L. 9.87: abs., Sch. Ar. Pl. 2: also, relationship, Arr. Epict. 4.6.26 (but σχέσιν ἀδελφικὴν ἔχειν πρός τινα to be fraternally disposed towards . ., POsl. 55.6 (ii/iii A.D.); φιλικὴ σ. POxy. 1588.3 (iv A.D.)).
- b Gramm., relation, A.D. Adv. 183.3, al.: also in Metric, κατὰ σχέσιν εἶναι or γεγράφθαι or be relative, i.e. composed with strophic correspondence, Aristid.Quint. 1.29, Heph. Poëm. 3, Sch. Ar. Nu. 518.
- 5 αἱ δέκα σ., = the ten categories or σχήματα τῆς κατηγορίας, Theol.Ar. 59, Iamb. in Nic. p.11 P.
- 6 αὗται αἱ σ., ἑπτὰ οὖσαι the seven positions (sc. ἄνω, κάτω κτλ.), Cleom. 1.1; ‘up’ and ‘down’ were not relative (οὐ κατὰ σχέσιν) according to the Stoics, Stoic. 2.176.
- II checking, retention, τῆς καθάρσιος (pus or phlegm) Hp. Aph. 7.80; τοῦ οὔρου Id. Epid. 5.79; opp. ῥοή, Pl. Cra. 424a.
- III possession, Aristaenet. 1.19; ὅπλων bearing, Pl. R. 452c.
σχέσις, εως (ἡ)
A intr. :
I manière d’être, d’où :
1 en gén. manière d’être, caractère, nature, en parl. d’armes, Eschl. Sept. 507 ; Plat. Rsp. 452c ; des cheveux, des vêtements, Xén. Conv. 4, 57 ; du genre de vie, Dém. 1122, 25 ||
2 constitution, tempérament, DL. 5, 67 ; particul. état accidentel, p. opp. à l’état habituel (ἕξις) Hpc. Art. 784 ||
3 maintien, posture, Phil. 1, 305 ||
II disposition naturelle des choses, convenance, relation, rapport, DL. 9, 87 ; Eucl. Elem. 5, def. 3 ; particul. au propre, rapports sexuels, Arstt. fr. 178 ; fig. rapport d’une chose avec une autre, rapport de la strophe et de l’antistrophe, A. Quint. p. 58, 8 ; Gramm. ; rapport numérique, p. ex. 3 : 2 ; 4 : 3 ; 5 : 4, Nicom. Arithm. 99 ||
B tr. :
1 action de retenir, d’arrêter, Hpc. 1159f, etc. ; Arstt. H.A. 10, 7, 11 ; p. opp. à ῥοή, Plat. Crat. 424a ||
2 possession, Aristén. 1, 19.
Étym. σχεῖν.
1. het vasthouden, hanteren:
2. toestand, conditie:
3. geneesk. het tegenhouden, retentie:
σχέσις, ἡ, wie ἕξις, u. das lat. habitus von habere, Haltung, Zustand, Beschaffenheit ; ὅπλων, Aesch. Spt. 489 ; ἡ τῆς ὁπλίσεως αὐτῶν σχέσις, Plat. Tim. 24b ; bes. Leibesbeschaffenheit, Befinden, wobei die Aerzte Krankheiten ἐν ἕξει, die schon habituell, zum gewohnten Zustande geworden, von denen ἐν σχέσει, die sich als vorübergehend leicht vertreiben lassen, unterscheiden ; übh. Verfassung ; Galen. Vgl. Luc. τί διαφέρει σχέσις ἕξεως, Conv. 23. – Das Zurückhalten, Festhalten, περὶ ῥοῆς τε καὶ σχέσεως Plat. Crat. 424a ; Hippocr.
σχέσις, εως,
σχεῖν
- 1a state, condition, Luc.
- 2generally, the nature quality, fashion of a thing, Aesch., Xen., etc.