σχετλιαστικός
σχετλιαστικός, expressive of anger
σχετλι-αστικός, ή, όν,
- expressive of anger, A.D. Pron. 34.30, al.; ἔννοια Hermog. Id. 2.7; σχήματα Aps. Rh. p.333 H.; ἐπίρρημα Sch. Ar. Nu. 1.
σχετλιαστικός, ή, όν, qui convient à la douleur, qui sert à exprimer la douleur, la plainte, Apsin. (W. 9, 537) ; Sch.-Ar. Nub. 1.
Étym. σχετλιάζω.
σχετλιαστικός, zum Klagen, Jammern, Zürnen gehörig, geneigt ; τὰ σχετλιαστικά, die Interjektionen, die Unwillen ausdrücken, Gramm., z.B. Schol. Ar. Nub. 1.