σχέθω

*σχέθω, assumed as a collat. form of ἔχω by Gramm. (Hdn.Gr. 1.440, EM 739.51), but all forms in use may be referred to aor. ἔσχεθον, a poet. lengthd. form of ἔσχον, the accents σχέθειν, σχέθων being errors for σχεθεῖν, σχεθών:—

• hold, πάροιθεν ἀσπίδας . . σχέθον αὐτοῦ Il. 14.428, cf. 4.113; ἀσπίδας . . σχέθʼ ἀπὸ ἕο 13.163; ἐπʼ ἀγκῶνος κεφαλὴν σχέθεν Od. 14.494; σχέθον ἔξω νῆα 10.95.
• • • 2 have, get, νόον σχέθε τόνδʼ ἐνὶ θυμῷ 14.490; Ἄργει τʼ ἔσχεθε κῦδος Pi. O. 9.88; τόλμαν σχεθεῖν A. Pr. 16; ἐν φρεσὶν καρδίαν σχεθών Id. Ch. 832 (lyr.) codd.; τεύξει . ., ὅσων παρʼ ἄλλων οὔποτʼ ἂν σχέθοις βροτῶν Id. Eu. 857, cf. Pi. O. 1.71; ἐκ μὲν Ἐριχθονίου . . ἔσχεθε κοῦρον had a child, S. Fr. 242 (hexam., prob an Epic fragment); ἐν φυλακᾷ σχεθέμεν τινά Pi. P. 4.75.
  • II hold back, keep away or off, στεφάνη δόρυ οἱ σχέθε Il. 11.96, cf. 12.184; ἔσχεθεν ἱεμένους περ Od. 16.430; σχέθον ἵππους Il. 16.506; ἔσχεθον αὐδήν 19.418; σχεθέτω φόρμιγγα Od. 8.537; νύκτα σχέθεν 23.243; αἷμα ἔσχεθον staunched it, 19.458: c. gen., σχέθε δʼ ὄσσε γόοιο 4.758; ὅπως ἂν αὐτὰς ὕβρεως σχέθω Ar. Lys. 425, cf. Theoc. 22.96: c. part., ἐρέφοντα σχέθοι might stop him from wreathing, Pi. I. 4(3).54(72): c. inf., οὔτʼ ἂν Αἴαντος δόρυ μὴ πάντα πέρσαι . . σχέθοι E. Rh. 602.
  • III abs., οὐδʼ ἄρʼ ὀχῆες ἐσχεθέτην did not hold, Il. 12.461.--Rare in Prose, Aret. CA 2.4.

σχέθω, aus dem aor. σχεῖν gebildete poet. Nebenform von ἔχω, haben, gew. in der verstärkten Bdtg halten, fortwährend festhalten, hemmen ; oft bei Hom., nur aor. ἔσχεθον, inf. σχεθέειν, Il. 23.466 ; ἀσπίδας πάροιθεν σχέθον αὐτοῦ, sie hielten die Schilde vor, zugleich ausdrückend, daß sie lange in dieser Stellung verharren, 14.428, vgl. 4.113 ; ἀπὸ ἕο, 13.163, u. öfter von Waffen und Rüstungen, das dauernde, unausgesetzte Festhalten und Anhaben derselben bezeichnend, vgl. 11.96, 12.184, 13.608, 16.506 ; ἐπʼ ἀγκῶνος κεφαλὴν σχέθεν, Od. 14.494, er hielt den Kopf auf den Ellenbogen gestützt ; νόον τόνδε, er faßte den Gedanken und hielt ihn fest, 490 ; χεῖρʼ ἐπὶ κώπῃ, Il. 1.219 ; νύκτα μὲν ἐν περάτῃ δολιχὴν σχέθεν, Od. 23.443 ; an- u. festhalten, ἱεμένω περ, 4.284 u. öfter ; αἷμα ἐπαοιδῇ, 14.457 ; φόρμιγγα σχεθέτω, Od. 8.537 ; σχέθε δʼ ὄσσε γόοιο, 4.758, sie hielt ihr fern von den Augen den Kummer ; Pind. scheint das praes. gebraucht zu haben, σχέθων νιν ἐπιδέξια χειρός P. 6.19 ; ἐν φυλακᾷ σχεθέμεν P. 4.75 ; σχέθοι φροντίδα, 10.62 ; κῦδος, Ol. 9.88 ; bei den Tragg. im aor.: πόλιν ζυγοῖσι δουλείοισι μήποτε σχεθεῖν, Aesch. Spt. 75 ; ὅσην παρʼ ἄλλων οὔποτʼ ἂν σχέθοις βροτῶν, Eum. 857 ; so schreibt Wellauer Ch. 819 σχεθών ; vgl. Soph. El. 744 ; οὔτε σφʼ Ἀχιλλέως δόρυ σχέθοι, Eur. Rhes. 602 ; τίνʼ ἐπίνοιαν ἔσχεθες, Phoen. 411 ; ὅπως ἂν αὐτὰς τῆς ὕβρεως ἐγὼ σχέθω, Ar. Lys. 425.

σχέθω v. ἔχω.

σχέθω, = ἔχω *σχέθω assumed as a pres.

• • Ito hold, Hom.
  • • 2simply to have, Pind., Aesch.
  • IIto hold back, keep away or off, Hom.; αἷμα ἔσχεθον staunched the blood, Il.