σχετλιάζω
σχετλιάζω, to complain of hardship, to complain angrily, inveigh bitterly
Could not find σχετλιάζοντα in Logeion dictionaries.
σχετλιάζοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of σχετλιάζω
σχετλι-άζω,
- complain of hardship, utter indignant complaints, Ar. Pl. 477, Aeschin. 3.146, D. 40.53, Thphr. Char. 8.9, etc.; σ. φάσκων . . Antipho 3.4.4; σ. ὡς δεινὰ πάσχουσι Pl. Grg. 519b; σ. καὶ λέγειν ὡς . . Aeschin. 2.154; σ. ἐπὶ τῇ τόλμῃ D. 34.19; πρὸς τὴν τύχην Aristaenet. 2.7: c. neut. Adj., σ. τὸ συμβάν Id. 1.6; τοιαῦτα σ. Plu. Cam. 31.
σχετλιάζω, se plaindre, être mécontent ou s’irriter, Ar. Pl. 477 ; Plat. Gorg. 519b ; Ant. 124, 17, etc. ; ἐπί τινι, Dém. 913, 9 ; ou τι, Plut. Cam. 31 ; Aristén. 1, 6, de qqe ch.
Étym. σχέτλιος.
σχετλιάζω, über Gewalt, erlittenes Unrecht klagen, sich erschrecklich gebehrden, kläglich tun, u. übh. klagen, unwillig sein od. werden ; Ar. Plut. 477 ; Plat. Gorg. 519b ; Antipho 3 δ 3 ; ἐπὶ τῇ τόλμῃ, Dem. 34.19 ; Pol. 5.26.6 u. Sp., wie Luc. fugit. 3.
σχετλιάζω,
fut. -άσω
- to complain of hardship, to complain angrily, inveigh bitterly, Ar., Oratt.