Logeion | τέρην

τέρην, εινᾰ, εν, gen. τέρενος, είνης, ενος; poet. fem. gen. τερένης, Dor. and Aeol. -ας, Alc. 61, AP 9.430 (Crin.):—poet. Adj.

soft, delicate, in Hom. mostly in neut., τέρεν δάκρυ Il. 3.142, al.; τέρενα φύλλα 13.180, Od. 12.357; τέρενʼ ἄνθεα ποίης 9.449, cf. Sapph. 54; τέρεν αἷμα Emp. 100.6; τ. δέμας ib. 11: metaph., τέρεν ἄνθος ἥβης Hes. Th. 988: masc. only in the phrase τέρενα χρόα, Il. 4.237, al., Hes. Op. 522, Th. 5: fem., γλήχωνι τερείνῃ h.Cer. 209; παρθένος τέρεινα Hippon. 90; παιδὶ τερείνῃ Thgn. 261; τέρειναν ματέρʼ οἰνάνθας ὀπώραν Pi. N. 5.6; poet. gen. τερένας ὀπώρας Alc. l.c.; τέρεινʼ ὀπώρα A. Supp. 998; μυρσίναις τερείναις Anacreont. 30.1; τέρεινα δάφνα Ibyc. 6; ὄψιν τέρειναν a tender sight, i.e. one that causes tender feelings, E. Med. 905: of sound, τέρεν φθέγγεται (sc. παῖς) Thgn. 266; τερένων ὑπʼ αὐλῶν Anacr. 20: Comp. τερενώτερος Lyr.Adesp. 76; τερέντερος Antim. 97; τερεινότερος AP 5.120 (Phld.). (Cf. τέρυ, Sabine tereno- ‘soft’, Lat. tenero- (prob. influenced by tenuis), Skt. táruṇas ‘young, tender’.)

τέρην, τέρεινα, τέρεν :

1 litt. qui s’use vite par le frottement, d’où tendre, frêle, délicat, en parl. de feuilles, Il. 13, 180 ; Od. 12, 357 ; de fleurs, Od. 9, 449 ; de la peau, Il. 4, 237, etc. ; Hés. O. 520, Th. 5 ; en parl. d’une jeune fille, Hippon. fr. 90 ; d’un enfant, Thgn. 261 ||

2 p. ext. doux, délicieux, en parl. de larmes, Il. 3, 142 ; du regard, Eur. Med. 905 ; de flûtes, Anacr. 20 ; adv. τέρεν φθέγγεσθαι, Thgn. 266, résonner avec des accents pénétrants, en parl. de la flûte ||

Cp. τερενώτερος, Poèt. (Bgk p. 1057) ; ou τερεινότερος, Anth. ||

➳ Gén. fém. dor. τερένας [ᾱ] Anth. 9, 430 ; Alc. 60.

Étym. R. indo-europ. *ter-n-, tendre, mou ; cf. τεράμων, τείρω.

τέρην -εινα -εν [~ τείρω] gen. τέρενος -είνης ‑ενος, gen. f. poët. ook τερένης, Dor. τερένᾱς, zacht, teer: τέρενα φύλλα tere bladeren Il. 13.180; λούεσθαι τέρενα χρόα haar tere huid wassen Hes. Op. 522; ὄψις τέρεινα mijn tere ogen Eur. Med. 905.

τέρην, gen. ενος, fem. τέρεινα, neutr. τέρεν (τείρω), eigtl. abgerieben, dah. zart, weich, sanft ; τέρεν δάκρυ, Il. 3.142, 19.323 u. öfter ; τέρενα φύλλα, 13.180, Od. 12.357 ; τέρενʼ ἄνθεα ποίης, 9.449, τέρενα χρόα, Il. 4.237 u. öfter, wie Hes. O. 524, Th. 5 ; γλήχωνι τερείνῃ, H. h.Cer. 209 ; τέρειναν ματέρʼ οἰνάνθας ὀπώραν, Pind. N. 5.6 ; τέρεινα δάφνα, lbyc. 7 ; τέρεινʼ ὀπώρα, Aesch. Suppl. 976 ; ὄψιν τέρειναν, Eur. Med. 905 ; sp.D. in der Anth., wo auch der Kompar. τερεινότερος vorkommt.

τέρην

-ενος. Neut. τέρεν, -ενος.

[Cf. L. teres.]

- 1
  Of spheroidal form, round.
  Epithet of tears Il. 3.142, Il. 16.11, Il. 19.323: Od. 16.332.
- 2
  Of flesh, showing firm rounded contours Il. 4.237, Il. 13.553, Il. 14.406.
- 3
  Of vegetation, swelling with sap, full of fresh life : φύλλα Il. 13.180 : Od. 12.357, ἄνθεα ποίης Od. 9.449.

τέρην

1gentle οὔπω γένυσι φαίνων τερείνας ματέρʼ οἰνάνθας ὀπώραν (Dreykorn: τέρειναν codd.) N. 5.6

τέρην , εινα, εν (cf. τείρω): tender, soft, delicate.

τέρην τείρω

properly rubbed smooth, and so smooth, soft, delicate, Lat. tener, Hom., etc.; ὄψις τέρεινα a tender sight, i. e. one that causes tender feelings, Eur.:—comp. τερεινότερος, Sapph.

Menu

Word wheel

τέρην

Saved

Recent