τερμιεύς
τερμιεὺς (sc. Ζεύς), ὁ,
- guardian of boundaries, Lyc. 706.
τερμιεύς, έως (ὁ) protecteur des frontières, ép. de Zeus, Lyc. 706 ; DH. 1, 74.
Étym. τέρμα.
τερμιεύς, ὁ, Ζεύς, Zeus als Grenzgott, EM.