τερμίνθινος
τερμίνθινος, of the terebinth-tree
τερμίνθῐνος, η, ον,
- of the terebinth-tree, ῥητίνη turpentine, Diocl. Fr. 140, Thphr. HP 9.2.2, Dsc. 4.150 (τερεμ- cod. E, τερεβ- cett., Wellm.), Sor. 2.14, al. (τερεβ-), PHolm. 6.33 (τερεβ-), Gal. 6.288 (v.l. τερεβ-), 292,354; οἶνος Dsc. 5.30, etc.; prob. to be restored for τερεβίνθινος in X. An. 4.4.13:—pecul. fem. τερμινθίς, ίδος, Nic. Al. 300.
τερμίνθινος, η, ον [θῐ] c. τερεβίνθινος, Th. H.P. 9, 2, 2.
τερμίνθινος, ältere Form von τερεβίνθινος, Theophr.
τερμίνθινος
τερμίνθῐνος, or τερεβίνθιος, η, ον
- of the terebinth-tree, Xen.