ταλαεργός
ταλαεργός, enduring labour, drudging
Could not find ταλαεργὸν in Logeion dictionaries.
ταλαεργὸν masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ταλαεργός
τᾰλᾰεργός, όν, (*τλάω, *ϝέργον, cf. ταλαύρινος)
- bearing or enduring labour, of mules, Il. 23.654, 662, Od. 4.636, Hes. Op. 46, al.; of Heracles, Theoc. 13.19; laborious, πόνος Opp. H. 5.50.
ταλα·εργός, ός, όν [ᾰᾰ]
1 qui supporte le travail, endurci au travail, infatigable, Il. 23, 654, 662, 666 ; Od. 4, 636 ; 21, 23 ; Thcr. Idyl. 13, 19 ||
2 pénible, fatigant, Opp. H. 5, 20.
Étym. p. *ταλαϝεργός, de *τλάω, ἔργον.
ταλαεργός, Arbeit ertragend, ausdauernd beim Werk od. bei der Arbeit ; ἡμίονος, Il. 23.654, 661, Od. 4.636, 21.23 ; Hes. u. sp.D., wie αὐχὴν ταύρων Mosch. ep. (Plan. 200). Bei Theocr. 13.19 auch vom Herakles, der Viel ausgehalten, gearbeitet hat ; πόνος, mühsam, Opp. Hal. 5.20.
ταλαεργός
[ταλα-, τλάω + (ϝ)έργον.]
Enduring labour, patient in toil.
Epithet of mules Il. 23.654, 662, 666: Od. 4.636=Od. 21.23.
ταλαεργός (τλῆναι, ϝέργον): enduring labor, patient, drudging, epith. of mules.
ταλαεργός
τᾰλα-εργός, όν
*τλάω, ϝέργον
- enduring labour, drudging, of mules, Hom., Hes.; of Hercules, Theocr.