ταλαεργός
ταλαεργός, enduring labour, drudging
τᾰλᾰεργός, όν, (*τλάω, *ϝέργον, cf. ταλαύρινος)
- bearing or enduring labour, of mules, Il. 23.654, 662, Od. 4.636, Hes. Op. 46, al.; of Heracles, Theoc. 13.19; laborious, πόνος Opp. H. 5.50.
ταλα·εργός, ός, όν [ᾰᾰ]
1 qui supporte le travail, endurci au travail, infatigable, Il. 23, 654, 662, 666 ; Od. 4, 636 ; 21, 23 ; Thcr. Idyl. 13, 19 ||
2 pénible, fatigant, Opp. H. 5, 20.
Étym. p. *ταλαϝεργός, de *τλάω, ἔργον.
ταλαεργός, Arbeit ertragend, ausdauernd beim Werk od. bei der Arbeit ; ἡμίονος, Il. 23.654, 661, Od. 4.636, 21.23 ; Hes. u. sp.D., wie αὐχὴν ταύρων Mosch. ep. (Plan. 200). Bei Theocr. 13.19 auch vom Herakles, der Viel ausgehalten, gearbeitet hat ; πόνος, mühsam, Opp. Hal. 5.20.
ταλαεργός
[ταλα-, τλάω + (ϝ)έργον.]
Enduring labour, patient in toil.
Epithet of mules Il. 23.654, 662, 666: Od. 4.636=Od. 21.23.
ταλαεργός (τλῆναι, ϝέργον): enduring labor, patient, drudging, epith. of mules.
ταλαεργός
τᾰλα-εργός, όν
*τλάω, ϝέργον
- enduring labour, drudging, of mules, Hom., Hes.; of Hercules, Theocr.